Showing posts with label බත් එපා පොත් . . .. Show all posts
Showing posts with label බත් එපා පොත් . . .. Show all posts

Tuesday, April 17, 2012

ස්තූතියි උඹට මයිකල් සීඩ් . . . !



අවුරුදු පහේදි පුංචි උඹ උඹේ තාත්තාගේ ලිංගික ගොදුරක් වුනා කියලා දැන ගත්තාම, ඔහුගේ අමානුෂික වද හිංසා වලට ලක් වුනා කියලා දැන ගත්තාම . . දන්නවාද උඹ වෛර කලාටත් වඩා උඹේ තාත්තාට මම වෛර කලා.

උඹේ ආච්චි උඹට තෑගි කල උඹ හීතලට පොරවන රෙද්ද, උඹේ අම්මා විෂාදයට බොන බෙහෙත් වැඩිපුර බීල අසිහියෙන් උඹේ රෙද්ද ත් පොරෝගෙන උඹ නිදා ගන්න සෝෆා එකේ නිදා ගනිත්දී උඹ හීතලේ පුටුවක ගුලි ගැහිලා වෙව්ල වෙව්ල හිටියා කියලා දැන ගත්තාම උඹේ අම්මටත් වෛර කලා.

ඒ විතරක්ද . . උඹට ආදරේ දක්වපු උඹේ ආච්චිට (අම්මගේ අම්මට) උඹ කලාටත් වඩා ආදරේ කලා මම.

උඹට අමානුශික වද හින්සා කරපු උඹේ තාත්තගේ අම්මා වුනු නපුරු ආච්චිගේ බෙල්ල මිරිකන්න තිබ්බනම් කියලා මම වෛරයෙන් දත් මිටි කෑවා.

උඹට ඉස්කෝලෙදි පහරදීපු, සෙල්ලම් කරද්දී උඹව ජරා අයිස් වතුර වගුරක ගිල්ලවන්න හදපු උඹේ ඉස්කෝලේ කොල්ලන්ව . . . . හපා කන මිනීමරු බල්ලෙක් වෙන්න මට තිබ්බ නම් කියලා මම හිතුවා.

අවුරුදු හයේ ඉඳන් දාසය වෙනකම් අම්මා පැනලා මැරුනු කෝච්චියටම පැනලා උඹ මැරෙන්න සැලසුම් කරද්දී, මුහුදේ ගිලිලා හරි වෙන මොන ක්‍රමේකින් හරි මැරෙන්න සැලසුම් කරද්දී සත්තයි උඹේ දුක බෙදා ගන්න උඹ එක්ක එකතු වෙලා මැරෙන්න තිබ්බා නම් කියලා මමත් හිතුවා.

ඇත්තමයි රිදී නිම්නයේ කුසලා වෙනුවෙන්, අඳවාදකයා හි පේතෲස් වෙනුවෙන්, පිරුනු හදක්හි කුසුම් වෙනුවෙන්, යහලු යෙහෙලිහි ඉන්ද්‍රරත්න වෙනුවෙන්, කර්නල්ගේ බිරින්දෑවරුහි කර්නල් චූලාභය වෙනුවෙන්, අපූගේ ලෝකයේ අපූ වෙනුවෙන්, අරණකට පෙම්බැඳහි අරසරණ මිනිස්සු වෙනුවෙන් මේ ඔක්කෝම වෙනුවෙන් කම්පා උනාට වැඩිය උඹ ගැන මම කම්පා උනා.

උඹ ගැන කියවන්න අරගෙන මුල් පිටු කීපෙන් පස්සේ දිගට කියවන එක කුමාරිගේ "ඔරොප්පු සාප්පාඩ" කවි පොත කියවනවා වගේ පපුවට උල් පිහියකින් අනිනව වගේ හැඟීමක් උනත් කුමාරිගේ පොත සම්පූර්ණයෙන් නොකියවා ම පැත්තකට දැම්මත් මුලින් සඳහන් කල තරම් කුරිරුකම් වලට මුහුන දීලත් උඹ මුලු ලෝකෙටම ආදරේ කරන සුන්දර මනුස්සයෙක් කරපු රහස දැන ගන්න මම උබව දිගටම කියෙව්වා . . .

තාම සම්පූර්ණයෙන් කියවලා ඉවර නැති උනත් උඹ අවුරුදු හයේ ඉඳන් උදේ හවා ප්‍රාර්ථනා කරපු සියදිවි හානිකරගන්න ප්‍රාර්ථනය අත්හැරපු තැනදි පහුගිය ටිකේ ට්‍රැක් පැනලා සුපුරුදු සැහැල්ලුවෙන් මිදිලා ඔලුව කුරුවල් කරගෙන හිටි මගේ ඔලුවට උඹ හිල් වෙන්න ටොක්කක් ඇන්න වගේ දැනුනා.

ඇත්තෙන්ම මගේ ඇස් දෙක කඳුලින් පිරුනා. ඇඟේ හිරිගඩු පිපුනා. මවිල් කෙලින් උනා.

එහෙම උනේ දුකටද, සතුටටද, මම මම ගැනම සහ මම ගනන් ගන්න අනෙක් උන් ගැන හිතලා රිදුනු හිත සුවපත් උනු නිසාද, මොකක් හරි හේතුවකට . . .. නැති නම් හේතු ගොඩකට . . .

මොකක් උනත් කමක් නෑ . . .

තමන් හෑබෑ තමන් වීමෙන් තමන්ට ම දැනෙන සීරියස් ගතිය දරා ගන්න බැරි කමට මවා ගත්තු තමන් කෙනෙක් වෙලා ලෝකෙට ජෝකර් කෙනෙක් වෙන්න ඕන උන් ඔහේ හිටපුවාවේ . . .

තමන්ගෙත් පවුලේ උන්ගෙත් බඩ පුරවන්න ඕන කම නිසාම අසාධාරනේට හැඟීම් දැනීම් නැති අන්ධයෝ බීරෝ ගොලුවෝ වගේ ඉඳලා තමන්ගේ බඩගෙඩි ටික පුරවන අය වෙනුවෙන් ෂොපින් යන උන් ඔහේ ෂොපින් ගියාවේ . . .

තමන් දරන මතේට විරුද්ධ මතයක් දරන උන් ඔක්කෝම මකබෑවිලා ගියාවේ කියලා උන්ව විනාස කරන ක්‍රියාදාමෙට උඩගෙඩි දීලා හෙට ඒ ක්‍රියාදාමේ සමාජ සම්මතයක් වෙලා තමනුත් තමන්ගේ පවුලේ දූ දරුවනුත් ඒ ක්‍රියාදාමේ ම ගොදුරක් වෙන බව දැන දැන ත් නොදන්න වගේ ඉන්න උනුත් ඔහේ ඉඳපුවාවේ . . .

තමන් උපන් දෙමාපියන් අදහන ආගම, ඒ අය කතා කරන භාෂාව තමන්ගේ ආගම භාෂාව කියලා හිතලා අනෙක් ආගම් අදහන අනෙක් භාෂා කතා කරන උන් . . . උන් ජීවත් වෙන පරිසරේ වැඩි දෙනෙක් කතා කරන භාෂාව කතා කරන්න ඕන අදහන ආගම අදහන්න ඕන කියලා හිතන උනුත් ඔහේ හිටියාවේ . . .

මේ ඔක්කෝම උන්ගේ හිතවත් කම ලබන්න, ආදරේ ලබන්න තරම් වාසනාවන්තයෙක් වීම ගැන සතුටු නොවී "මොන මගුලකට අනෙක් උන් කරන, කිය න, හිතන දේවල් නිසා උඹේ හිත රිදෝ ගන්නවාද බන්?" කියන දේ ඔලුව හිල්වෙන්න තරම් ටොක්කක් ඇනලා කියලා දුන්නු මයිකල් සීඩ් . . ස්තූතියි උඹට ඇත්තෙන්ම . . .

අහ් ජබෙල් අලී ඉඳන් කෝච්චියේ ගිසස් මගේ ගෙදරට ම ඇවිත් මේ පොත දීලා "අයියේ ඔයා මේ පොත අනිවාර්යෙන් කියවන්නම ඕන. . " කියලා බල කරපු භාෂිත මල්ලී . . .උඹටත් ස්තූතියි . . .

හැමෝම මේ පොත හොයාගෙන කියවන්න. අමාරු ඉංග්‍රීසි නෙමේ තියෙන්නේ . . . (මමත් කියෙව්වා කියන්නේ ඉතිං හිතා ගන්න කොයි තරම් ලේසි ඇද්ද කියලා)

අවසානයේ මේ පොත කියවන්න බල කරපු මුල් පිටේ වචන ටික ත් මෙතන ලියන්නම් . . .

"If you read any book this year, read this one.

He overcome the horrors of his childhood and went on to help others.

Believe this story, weep, then cheer his triumph."

Tuesday, July 27, 2010

සාහිත්‍ය ලෝකයේ සියළු නොපනත්කම් ඉවසමින් සිට ඈ අවසන් ගමන ගියාය.



පහුගිය මාසයේ දින කීපයක් අසනීපෙන් උන්නු නිසාවෙන් ලැබුනු පොඩි විවේකයේ කලින් වතාවක් කියවා තිබූ පොතක් යලිත් වරක් කියවන්න සිතා පොතත් රැගෙන සයනයේ හරි බරි ගැසුනෙමි.

පොතේ නම “ගෝ දානය” නූතන ඉන්දීය ලේඛකයින් විසින් විශිෂ්ඨතම කතුවරයෙකු ලෙස සලකන ප්‍රේම් චාන්ද් විසින් රචිත, චින්තා ලක්ෂ්මී සිංහ ආරච්චි විසින් පරිවර්ථිත ශ්‍රේෂ්ඨ නවකතාවක්. පොත පතට ආදරය කරන අපි බොහෝ දෙනෙක් ආදරයෙන් වැළඳගත් පොතක් . ..

පොතේ කතෘ හා පරිවර්තිකාව පොත හරහා විවරණය කරන්න අදහස් කරන සමාජ කතිකාව කලින් වතාවේ කියවනවිට දැනුනාට වඩා විශාල ලෙස හදවතට වැදුනු බවක් දැනුනා වුවත් අද මගේ සටහනේ පරමාර්ථය පොත ගැන මට හැඟුනු දේ සටහන් කිරීම නොවේ . . . .

ඒ ගැන නුදුරු දිනෙක ලියා තබන්නම් කියා පොරොන්දු වෙන්නම්.

පොතේ පෙරවදන ලෙස එකතු කර තිබෙන සරත් විජේසූරිය මහතා විසින් දිවයින පුවත්පතට 2000-08-20 දින ලියූ ලිපිය කියවූ සැනින් එතනින් එහාට පොත කියවාගන්න තරම් ශක්තියක් නොමැතිව හදවත ගල්වූවා වැනි හැඟීමක්, එසේත් නොමැතිනම් මගේ දයාබර නැගෙනිය මා හැරදමා දුරු රටකට ගියදා දැනුනාක් බඳු ගිලින්නත් නොහැකි විසිකරන්නත් නොහැකි ගුලියක් වැනි යමක් උගුරේ සිරවුනාක් වැනි හැඟීමක් නිසාවෙන් දෙනෙතේ හා හදවතේ රැඳි කඳුලු බිඳු අතරින් ඇගේ මහඟු සත්කාරිය මගේ ජීවිතයට කෙසේ බැලපෑමක් කලාදැයි සිතන්න මා වෙහෙසුනා . . .

සෝමා ජයකොඩි, මර්ටින් වික්‍රමසිංහ, ජී බී සේනානායක, ජයකොඩි සෙනෙවිරත්නයන් ආදීන්ගේ පොත් තුලින් මානව දයාවේ වටිනා කම හා එහි ගැඹුර උගත් ලෙසින්, කරුණාසේන ජයලත් මහතාගේ පොත් තුලින් සොයුරියන්ට, මිතුරු මිතුරියන්ට ගහකොලට මුලු විශ්වයටම ආදරය කරන්න ඉගෙන ගත් ලෙස, ජයසේන ජයකොඩි මහතාගේ පොත් තුලින් ජීවිතයේ ඕනෑම කඩාවැටීමක් උපේක්ෂාවෙන් දරාගැනීමට හුරුවූවාක් මෙන් සුනේත්‍රා රාජකරුණාය්නායකගේ පූර්වජන්ම අපූර්වය පොත තුලුන් ක්‍රෝධය ඉවතලන හැටි ඉගෙන ගත්තාක් මෙන් වෙනසක් නොමැත ඇගේ අපූ ත්‍රිත්වය, ගෝ දානය හා අරණකට පෙම්බැඳ තුලින් ලද දෙයින් තුටුවන අකාරය, ජීවිතයේ සතුට ලබන ආකාරය, සොබාදහමට ආදරය කරනා ආකාරය ආදී ලෙසින් කොටින්ම ජීවිතය විඳිනා අයුරු ඉගෙන ගතිමි.

ඉදින් මා අද දින මගේ දිවියේ මේ අත්විඳින සැහැල්ලුව සතුට වෙනුවෙන් මා සදා ණයගැති අය අතර ඈත් මූලිකම ස්ථානයක හිඳින නිසාවෙන් මීට දසවසකට පෙර අප අතරින් වියෝවූ නමුත් ඇගේ මියගිය ආත්මයට ශාන්තියක් උදාවේවායි හදවතේ ගැඹුරුම තැනින් කල ප්‍රාර්ථනාවෙන් පසු මා ගෝදානය පොතේ පිටු පෙරලන්නට වීමි.

ලිපිය දිගු වුවත් ඇගේ පොත් හරහා ජීවිතයේ සතුට ලද අය විසින් කියවාවි යයි උපකල්පනයෙන් තවදුරටත් ඈට උපහාරයක් ලෙස ගෝදානය පොතේ මුලට හැඳින්වීම ලෙස එකතුකොට තිබූ සරත් විජේසූරිය මහතා විසින් 2000-08-20 දින දිවයින පුවත්පතට සැපයූ ලිපිය ස්කෑන් කර මේ ලිපියේ අගට ඇමිනීමට මා අදහස් කලෙමි.







Tuesday, April 27, 2010

කල්පිතයක්දැයි සිතා ගත නොහැකි දුර්ග තරණය





මේ දුර්ග තරණය පොතේ පසු කවරයේ කතාවයි . .

මජරයෙකු හා දීග යාම නිසා සැහැසි ලෙස තම පවුලෙන් කොන් වී, පතොක් ගාලක තම කුටුම්බය අටවා ගන්නා ඇග්නස්, පවුලේ දැවැන්තයින් අභිබවා ජීවිතයේ ජය කෙහෙලි නංවන්නේ මත් වතුර හෝ නිරුවත හෝ වණික් කර්මයේ ගොදුරු බවට පත්කොට නොවේ.

ඈ අලෙවි කලේ මානව දයාවේ ගුණ සුවඳ හා ස්ත්‍රීත්වයේ අව්‍යාජ සෙනෙහසයි.

දෘඪතර අධ්‍යාත්මික සංහිඳියාවකින් ඔප් නැඟුනු අකපට ලාංකීය ගැමි ජීවිතයේ දයාර්ද කුටුම්බය සතු තීරනාත්මක සාධකය වන ගැමි කාන්තාවගේ තථ්‍ය ප්‍රතිමූර්තියක් වූ ඇග්නස් ගේ සුසුම් අන්දරය ඇගේම ලේ කඳුළු මුතුකැට බවට පෙරළා රන් හුයක අමුණා ප්‍රවීන ලේඛක "තිලක කුඩාහෙට්ටි" තවත් අභිමානවත් පියවරකින් ඔබ හමුවට එන්නේ ඔහුගේ නවතම සුන්දර නිර්මාණය වූ "දුර්ග තරණය" නවකතාවද සමඟිනි . . . !

. . . . . . . . . . .. . . . . .

සත්‍ය සිදුවීම් මාලාවක්

"අක්කේ අක්කේ . . අවුරුදු දවසට අලුත් ඇඳුම් අඳින්නම ඕනද?"

"නෑ නංගියෝ . . කවුද එහෙම කිව්වේ"

"පුංචි අම්මලගේ ගෙදර අය යි කිව්වේ. බොරු නම් අයියගෙන් අහන්න"

"ඔව් අක්කේ, නිශාන්ත මල්ලියි, අනෝමා නංගීයි කිව්වේ. එයාලයි තාත්තා අරන් දුන්නු අලුත් ඇඳුම් විතරක් නෙමෙයි පොඩි මාමත් එයාලට අලුත් ඇඳුම් අරන් දුන්නා කිව්වා"

"අලුත් ඇඳුම් වෙන්න ම ඕන නෑ, පිරිසිදු ඇඳුම් ඇන්දම හොඳටම ඇති. අනික අපේ තාත්තට සල්ලි නෑ නේ අලුත් ඇඳුම් අරන් දෙන්න. සල්ලි හම්බු වුනු ගමන් අම්ම අරන් දෙයි හොඳේ"

"හා"

"ඔයාලට දුක හිතුනාද අනිත් අයට තියෙද්දී ඔයාලට අලුත් ඇඳුම් නෑ කියලා"

"අපෝ නෑ"

. . .

"අම්මේ මට හැමදාම මේ පැට්‍රොල් මැක්ස් ලාම්පුවට හුලං ගහන්න බෑ"

"බැරි නම් චිමිනි ලාම්පුයි, කුප්පි ලාම්පුයි පත්තු කරගෙන පාඩම් කරපන්"

"ඇයි අම්මේ ආච්චිලගේ ගෙදර ඔච්චර ඉඩ තිබිලත් අපි මේ ලයිට් නැති ගේක කුලියට ඉන්නේ. අපිට බැරිද එහේ යන්න"

"ඔය මම සල්ලි නැති මිනිහෙක්ව මගේ කැමැත්තෙන් කසාද බැන්දා කියලනේ. පවුලේ අනෙක් අයට ඉඩම් අරන් දීලා ගෙවල් දොරවල් හදලා දුන්නා. මට කිසි දෙයක් නෑ"

"අපි පොඩි මාමට කියමු අපිට ගෙදරින් කෑල්ලක් දෙන්න කියලා"

"අනේ අපිට ඕන නෑ බං ඒවා. අපි මේ ඉන්න විදිහට ඉමු. අපිටත් කවදා හරි හරි යන්නේ නැතැයි"

. . .

"පුතේ ඔය දර ටික කුස්සියට දාලා බත් ටිකක් කාල පලයන්”

“ආච්චී අම්මේ කෝ විමර්ශා නංගීයි මල්ලිලයි ??”

“රම්‍යා නැන්දා උයලා තියලා ළමයිත් අරන් ඔය කොහේද මන්දා ලොකු ටියුෂන් පන්තියකට යනව කියල ගියේ."

"දර ටික දාලා ඉවරයි ආච්චී අම්මේ. කන්න ඕන නෑ, මම ගෙදර ගිහින් ම කනවා"

"උඹලගේ නංගී ත් ආව දැං ටිකකට කලින්. ඒකිටත් බත් කන්න කිව්වම බෑ කියලා ගියේ ඔන්න"

"අම්ම උයල තියලා වැඩට ගියේ"

"මොනා නැතත් උඹලට උඹලගේ අම්මගේ වගේ මහන්තත්තේ නම් තියෙනවා"

. . .

"අයියේ

ඔයාගේ අලුත් ගෙදර මම දවසක් අම්මලට හොරෙන් ගියා. ඒක තාත්තට අහුවෙලා ආයේ ගියොත් මගේ කකුල් කඩනවා කියලා බැන්නා. අපේ අම්මයි තාත්තයි, පොඩි නැන්දලගේ ගෙදර අයයි හැමෝම උඹලා තුන්දෙනා අලුත් ගෙවල් හැදුවා කියලා හරිම ඉරිසියාවෙන් ඉන්නේ.

සුදු නැන්දව මතක් කලා කියන්න. එහේ ආපහු යන්න බැරි එකට තරහා වෙන්න එපා කියන්න.

මීට විමර්ශා නංගී "

. . . .

"අයියේ මාර වැඩේ හලෝ"

"ඇයි"

"මම පොඩි උන් දෙන්න එක්ක තනියෙම මගේ කාර් එකේ පන්සල් ගිය ගමන් ආච්චිලගේ ගෙවල් පාරෙන් ආවේ. නිකමට ආච්චීව බලන්න කියලා ගියා. ඔක්කෝම හෙන ඉරිසියාවෙන් වගේ මගේ දිහා බැලුවේ"

"තමුසේ ෂෝ දාන්න ගියා කියලා හිතන්න ඇති"

"නෑ හලෝ, අක්කලත් ගිය සුමානේ ගියා කිව්වම මටත් යන්න හිතුනා. රම්‍ය නැන්ද කියනවා අක්කගේ ළමයි ටික අපි තුන්දෙනා වගේ හැමෝටම ආදරේ කරන්න මනුස්සකමින් සලකන්න උගන්වලා තියෙනවා කියලා. පුදුමයි"

"මේකනේ නංගී, අපි නැති බැරි කාලේ වත් කාටවත් ඉරිසියා කලේ නෑ. අපේ අම්ම ඒ අයට බැන්න මිසක් අපිට කිව්වේ තරහා මරහා තියා ගන්න එපා කියලනේ"

. . .

"පුතා මෙන්න විමර්ශා ඔයාට එවපු ලියුමක් ඔයාගේ වෙඩින් ඉන්විටේෂන් එකට රිප්ලයි එකක් විදිහට"

"දයාබර අයියේ

ඔයාගේ වෙඩින් ඉන්විටේෂන් එල ලැබුනා.
උඹලා හැමදාම වගේ මුල අමතක නොකර තරහ මරහ පිරිමහන්නේ නැතුව හැමෝටම වෙඩින් එක කියපු එක ලොකු දෙයක්.
ඒත් අපේ ගෙදර අයට නම් ඒවා දිරවා ගන්න තාම අබෙ විශෙෂයෙන් උඹේ වෙඩින් එක ෆයිව් ස්ටාර් හොටෙල් එකක තියෙන බව දැක්කම අපේ කස්ටියට තවත් මල.
මට එන්න විදිහක් නෑ අයියේ ආවොත් මට ගෙදට ඉන්න බැරි වෙනවා.
උඹ තරහා වෙන්න එපා ඒකට.
මද්දු මහප්පා ගේ පවුල ආච්චී අම්මව බලන්න අපේ ගෙදර ආපු වෙලාවක අපේ තාත්තා කිව්ව උඹේ වෙඩින් එකට එයාල ගියොත් අපේ ගෙදර අය රොෂාන් අයියගේ වෙඩින් එකට එන්නේ නෑ කියලා.
ලොකු අම්මා කිව්ව උයා නාවට කමක් නෑ මට පුංචි අක්කගේ කොල්ලයි, කෙල්ලො දෙන්නයි පුංචි අක්කයි ඊට වඩා වටිනවා කියලා.
හොඳ වැඩේ.


උඹලාට තව තවත් හරියන්න කියා ප්‍රාර්ථනා කරන මම

විමර්ශා නංගී

. . .

"ඇයි අම්මේ මේ මිනිස්සු අපිත් එක්ක මේ තරම් තරහා?? ඉරිසියා??? මේ අය ඒවා යනකොට ගෙනියන්නද??? අපි නැති බැරි කාලෙත් කිසි කෙනෙකුට කරදරයක් කලේ නෑ අපිට පුලුවන් තරමින් ළමයෙකුට අකුරක් ඉගන්නුවා මිසක්, උදව්වක් කලා මිසක්. ඒත් ඇයි මේ මිනිස්සු මේ තරම් කුහක???"

"වෛරය ක්‍රෝධය වගා කරන අය ඒවම නෙල ගනී බං . . අපි ඔන්න ඔහේ පුරුදු විඩිහට කාටවත් වෛර නොකර, ඉරිසිය නොකර,කුහක නතිව ඉමු"

. . . .

දශක ගනනාවකට ඉහත සිදුවූ සිදුවීම් මාලාවක් ලෙස ලියා ඇති මේ පොතේ කතාවත් දශක දෙක තුනකට මෙපිට මෑත කාලයේ සිදුවූ මා දන්නා සත්ය සිදුවීම් මාලාවත් එකිනෙක සමපාත වූයේ නොසිතූ විරූ අයුරින්.

රාත්‍රී 12.30 ට පමන කොටසක් කියවා ඉතිරිය පසුව කියවමියි අදිටනින් අතට ගත් පොත කියවා නිමා වූයේ පසුදා පාන්දර 5ට පමන.

රෑ මැද්දේ බිරිදඟේ මැසිවිලි . . . "විකාරද මන්දා " . . . "නිදි මත නැද්ද? " . . "ලයිට් ඕෆ් කරලා නිදා ගන්න පිස්සු නතුව ". . . වලට හිනාවකින් විතරක් පිලිතුරු දී පොත කියවා නිමා කර උදේ පාන්දර නින්දට ගියේ

"මේ කතාව සත්‍ය කතාවක්ම විය හැකි නොවේදෝ" කියා සිතමින් සහ

අවෛරය, කරුණාව, මෛත්‍රීය, දයාව හා ඊර්ශ්‍යාවෙන් තොරවීම සැබෑ ලෙසම දියුනුවට ඉවහල් වෙනවා නොවේදෝ සිතමින් . . .

Wednesday, March 24, 2010

හදවතේ පැරණි තුවාල සුව කල "පූර්ව ජන්ම අපූර්වය"





මගේ බ්ලොග් අඩවිය මට මගේ දිහා තුන්වෙනියෙක් විදිහට බලන්න හුරු කරන තුන්වෙනි ඇසක් ලබා දුන්නා කියල මම කලින් ලිපියක් ලිව්වා දැකපු අයට මතක ඇති. ඒ වගේම මගේ පහුගිය නිවාඩුවේදී සිදුවූ විශේෂ සිදුවීම - ("රසවතිය" බ්ලොග් එක ලියන ) හෂිත හා ("සිතිවිලි" කවි බ්ලොග් එක ලියන ) සචීයුවලගේ නිවසේ තිබුනු මිතුරු හමුවේදී . . . එකම මවට අම්මා නොකීවත් එක කුස උන් සොයුරියක් මෙන් දයාවෙන් මට සලකන සචී මට තෑගි කල මේ "පූර්වජන්ම අපූර්වය" පොත, මට තවත් ඇසක් ලබා දුන්නා කියනවාට වඩා බ්ලොග් එක තුලින් ලැබුනු තුන්වෙනි ඇසේ වපසරිය, එහි නිම් වළලු තවත් පුළුල් කලා කීවොත් තවා වඩා නිවරදි.

සචී ඔබට පිං . . .

එසේත් නැත්නම් ඔබ ලඟදී පටන් ගත් ඔබේ "සිතිවිලි" කවි බ්ලොග් අඩවිය සාර්ථකවේවා කියා පතන්නම් ඒ පිනෙන්.

. . . .. . . .. . .. . . .. . . .. . . .. . . . .. . . .. . . .. . . .. .

මම පුංචි කාලේ අපේ අසල්වැසි නිවසක පූසියෙක් හිටියා. මේ පූසිට පැටව් හම්බුවුනු දෙපාරකම මේ පූසිම ඒ පැටව් ටික ඔක්කෝම කෑවා. අපේ ගෙදාර පූසි නොවුනත් මේ සිදුවීම පුංචි අපේ (අක්කගේ මගේ නංගිගේ) හිත් බොහෝම සසල කලා මට මතක හැටියට. අපේ හිත් හදන්න අම්මා දුන්නු පිලිතුර තමයි "ඒ පූසි ගේ පෙර ආත්ම වල වෛරක්කාරයෝ තමයි එයගේ බඩෙන් ඉපදිලා තියෙන්නේ. . . ඉතිං ඒ පෙර ආත්ම වල ඉඳන් පතාගෙන එන වෛරය මේ ආත්මෙත් පිරිමහගත්තා. ඔයාලා වැඩිය දුක් වෙන්න එපා ඒ ගැන. ඒ කර්මය හෙවත් කරුමය"

උපතින් බෞද්ධයෝ වුනත්, ඒ කාලයේ දිනපතා පන්සිල් ගත්තා වුනත්, ඉරිදාට දහම් පාසැල් ගියා වුනත්, පෝයදාට පන්සල් ගියා වුනත්, බෝ මලුවේ - විහාර ගේ පෙරලි පෙරලී වැන්ද වුනත්, හාමුදුරුවෝ කියන බන කතා සාවදානව අසා සිටියා වුනත්. . . ඒ අපේ පුංචි බෞද්ධ හිත් වලට අම්මා කියූ ඒ කතාව කොයි විදිහකින් ජීර්ණය වුනාද කියා නම් මතකයක් නැත.

. . . . . . .. . . . . . . .. . . . . . .. . . . . . . .. . . . . . . .

කුඩා කල අප විසූ නිවස අසල නාලනී ඇන්ටිලගේ (අන්වර්ත නාමයකි) නිවසට අප බොහෝ සවස් වරුවන්හි ගියේ රූපවාහිනියක් ගෙනාවොත් දරුවන්ගේ ඉගෙනීමට බාදා වෙයි කියා සිතූ අපේ තාත්තගේ සිතුවිල්ලට පින්සිදු වෙන්නටයි (ඒ වුනාට ඊට වඩා ගෙදර තිබූ දේශපාලන රැස්වීම් නිසා ඉගෙනීමට බාදා වූ බව දැක්කත් නොදැක්කා වගේ සිටියේ ඇයිදැයි නොදනිමි)

නාලනී ඇන්ටිගේ සැමියා පියසිරි අන්කල් ඉතාම අහිංසක හිනාවක් තිබූ එපමනටම අහිංසක මිනිසෙක්. පියසිරි අන්කල්ට පියාගෙන් ලැබුනු නිවසේ පදිංචිවී සිටි ඔවුන් දෙදරු පවුලක්. ඔවුන් දෙපලගේ දිවිය ගැන කුඩා කල සිට මගේ සිත විමසූ ප්‍රශ්න බොහොමයකට මේ පූර්ව ජන්ම අපූර්වය පොත මට පිලිතුරු දුන්නා කීවොත් එයයි සත්‍ය.

නාලනී ඇන්ටි පියකරු කාන්තාවක් වුවත් නිතර සිටියේ මූනට අබ ටිකක් දැම්මොත් පිපිරේවි යැයි සිතෙනා තරම් නපුරු මූනකින්. අප සමඟ කතාබහේදී සුහදශීලී ලෙස සිනාසුනත් එකම වත්තේ විසූ පියසිරි අන්කල්ගේ සහෝදර සහෝදරියන් දුටු විගස අර සුපුරුදු අබ පිපිරෙන මූන කෙසේ දමා ගන්නවාදැයි එකල කුඩා මට ව්ශාල ප්‍රශ්නයක්. ශෝචනීයම දේ නිතර අසල්වැසියන් සමග සුහදව සිනාසෙන කතාබහ කරන පියසිරි අන්කල් දුටු විගස නාලනී ඇන්ටිගේ අබ පිපිරෙන මූන අන් අවස්තාවාට වඩා රෞද්‍ර වීමයි.

තාත්තා ගෙදර නැති දිනවල රූපවාහිනිය නරඹන්න ඔවුන්ගේ නිවසට යාම අපට අප්‍රිය කල එකම සිදුවීම එයයි කීවොත් එය කිසිවිටෙකත් බොරු නොවේ. වැඩිහිටියන්ට තවකෙනෙක් ගැන, යම්කිසි සිදුවීමක් ගැන ඔවුන්ගේ හිතේ පැවති නොරිස්සුම් ගතිය සඟවාගෙන සිටිය හැකි වුවත්, බොරු සුහදත්වයක් පෙන්වා කතාබහ කල හැකිවුවත් අව්‍යාජ ළමාවියේ සිටි අපට එය අපහසු කාරියක් වූවා කියා හොඳින්ම මගේ මතකයේ රැඳේ තිබෙනවා.

පූර්ව ජන්ම අපූර්ව කියවා නැති, එවැනි මනෝ විද්‍යාව ඇසුරින් ලියවුනු පොත් පත් කියවා නැතැයි විශ්වාසයෙන් පැවසිය හැකි පියසිරි අන්කල්ගේ අහිංහසක මුහුන මගේ ඉදිරියේ මේ දැන් මැවී පෙනෙන විට නාලනී ඇන්ටි පියසිරි අන්කල් සමග පූර්ව ජන්මයක දී බැඳගත් වෛරයක් මේ ආත්මයේ දී පිරිමහගන්න උත්සාහ කරනවා යැයි මට මේ පොත කියවූ පසු දැනුනු හැඟීම, අවබෝදය පියසිරි අන්කල් එදා කොහෙන් ලබා ගන්න ඇත්දැයි සිතන විට මට සිතෙන්නේ ඔහුගේ ඒ ඉවසීමේ ශක්තිය වෙනුවෙන්, ඒ අහිංසක හදවතින් විඳි වේදනාව වෙනුවෙන් එදා ඔහුගේ අතින් අල්ලාගෙන මට විනාඩියක් වත් අඬන්න තිබුනානම් අද මට ඔහු වෙනුවෙන් දැනෙන මේ වේදනාව වේදනාවක් නොවන්න තිබුනා නොවේදැයි කියායි.

. . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . .. . . . . . .. . . . . . . . . .. . . .

අක්කාත් නංගීත් විවාහ වී නිවසින් වෙන්වී මා පමනක් නිවසේ නිවසේ සිටි කාලයේ අම්මාගේත් තාත්තාගේත් රන්ඩුවක් දුරදිග ගොස් ඔවුන් සති දෙකක් එකිනෙකට කතා බහ නොකර සිටි කාලයක දෙදෙනාගේම තෝල්කයා වීමේ (අම්මගේ පනිවිඩ - තාත්තට කෑම කන්න කියන්න. බෙහෙත් ටික වතුරත් එක්ක මේසේ උඩ ඒක බොන්න කියන්න . . .. තාත්තගේ පනිවිඩ - අන්න මම දැල්ලෝ වගයක් ගෙනාව ඒක උයන්න කියන්න. ලයිට් බිල් ගෙවන්න සල්ලි මගේ සාක්කුවෙන් ගන්න කියන්න . . . ආදී වශයෙන්) කාරියට ඇති මගේ අකමැත්ත මා පිටකලේ මෙසේයි . .

"මේ මොන කරදරයක්ද . ."

"දැන් අවුරුදු විසිපහක් විතර තිස්සේ රන්ඩුවෙලත් තාම ඉවර වෙලා නැද්ද?"

"දැන් අපි ගැන හිතනන් ඕන නෑ නේ . . . "

"අර දෙන්න බැන්දා මම ජොබ් එකක් කර්නවා . . . "

"ඔය දෙන්නා ඩිවෝස් වෙලා ජීවිතේ ඉතුරු කාලේ සතුටින් ඉන්න පුලුවන් දෙන්නෙක් හොයගෙන බැඳ ගන්න . . .
මොකටද රන්ඩු වෙවී ඉන්නේ . . ."


අම්මගේ පිලිතුර උනේ :

"පෙර ජාති වල ඉඳන් තිබුනු තරහක් වෙන්න අති බන්."

"ඔන්න ඔහේ ඒක මේ ආත්මෙම ගෙවලා දානවා. නැත් නම් ලබන ආත්මෙකදීත් ගෙවන්න වුනොත් . . ."

තාත්තගේ පිලිතුර වුනේත් :

"ඔව් ඔව් පෙර ජාති ඉඳන් තියෙන ගනුදෙනුවක් වෙන්න අති."

ඒ කාලයේ පූර්ව ජන්ම අපූර්වය කියවා නොතිබුනත් පුනර්භයව කර්මය ආදී දේවල් ගැන පත පොතින් ලත් දැනීමෙන්

"ඕන මගුලක් කොර ගත්තාවේ . . . කාගෙන කාගෙන ගිහින් නැටි දෙක වත් ඉතුරු වෙන්නේ නැතැයි"

කියලා සිතා හිත හදාගත්තු හැටි මතකයි. ඒත් ඔවුන්ට සතුටුන් ඉන්න හොඳින්ම පුලුවන් කමක් තිබියදෙත් නිරපරාදේ ඒ සතුට නැති කරගෙන ජීවිතේ දුක් විඳින හැටි දුටු මට ඔවුන්ගේ දුක වෙනුවෙන් අඬන්නද ඔවුන්ගේ රන්ඩුවේ වචන වලට සිනාසෙන්නද කියා සිතාගත නොහැකි වූ මට එය උපෙක්ෂාවෙන් දරා ගන්න පිච්ච මල පොත් සෙට් එකේ රාහුල හාමුදුරුවෝ "හ්හ්ම්ම් ඒකත් එහෙමද" කියා කියවා වැනිව ඇසුනා විය හැකියි . .

. . . . .. . . .. . . .. . . . .. . . .. . . .

කාලයක් මගේ හොඳම මිතුරෙක් වී සිටි නමුත් මගේ බ්‍රේක් නැති කට හෙවත් හිතේ තියෙන දේ කෙලින්ම කියන (ගොඩක් අය මගේ නරකම දේ ලෙස සිතුවත් මගේ හොඳම දේ කියා මා සිතන ) ගතිය නිසා මගෙන් දුරස්වී සිටින රිසිත විදුමිනි විජේසේකර (අන්වර්ත නාමයකි)ගැන මා සිතේ වූ සංකා බොහෝමයකට මේ පූර්ව ජන්ම අපූර්වය පොත පිලිතුරු දී ඒ සංකා නිමා කලා.

යහපත් කාරුනික දෙමවුපියන් (පියාගේ විශ්‍රාම වැටුපෙන් නඩත්තු වන), දයාබර එකම සොයුරිය, වැදගත් නෑදෑ පිරිස, මාපිය උරුමයෙන් ලැබුනු නිවස, වසර ගනනාවක රැකියාවෙන් උපයා ගත් මුදලින් මිලදී ගත් නව නිවස, වාහන කීපය, දුටුවනම පෙමින් බැදී කරදර රාශියක් මැද පෙම් සටන් දිනා විවාපත් රූමත් බිරිඳ, දඟකාර පුතනුවන්, දයාබර මිතුරු මිතුරියන් කැලක් . . . මේ සියලුම දේවල් වලින් පරිපූර්න වූ කෙනෙකුට "ජීවිතේ සුන්දරද මෙතරම්" කියා නොසිතා විහින් ඇති කර ගන්නා ප්‍රශ්න ගොඩක පැටලී . . .

සියලුම මිතුරන් අමනාප කරගෙන, දෙමාපියන් සහෝදරිය ප්‍රශ්න ගොඩකට ඇද දමා, බිරිඳ සමඟ දන්නා තරමින් කිසි හේතුවක් නොමැතිව දබර කරගෙන ඇගෙන වෙන්වෙන්න කටයුතු සකස් කරමින් ඔහු මේ සතුටු විය යුතු . . . විය හැකි ජීවිතය . .. කුමක් නිසා විඳවනවාදෝ කියා මා සිතූ දේට ආසන්නම පිලිතුර ලෙස මේ පූර්ව ජන්ම අපූර්ව පොතේ පේද්‍රෝස් සහ එලිසබෙත් පූර්ව ජන්ම වලදී මුහුන දුන් සිදුවීම් නිසා මේ ජන්මයේදීත් ඒ පූර්ව ජන්ම වල අහිතකර බලපෑම් හේතුකොට ගෙන ඒ බලපෑමෙන් මිදිය නොහැකිව තැවුල් විඳින බැව් පසක් වූ පසු වයි මාගේ සිතෙන් ඔහු ගැන විමසමින් සිටි දේවලට පිලිතුරු ලැබුනේ. ඔහු නිසා හදවතේ ඇති වූ පරන තුවාල කැලල් සුව වූයේ . .

. . . . . . . .. . . . . .. . . .. . . . .

කොටින්ම සුනේත්‍රා පවසන පරිදි නැතිනම් ඈ ප්‍රාර්ථනා කරන පරිදි මේ පොත කියවීමෙන් පසු . . . .මගේ හදවතේ කාලයකට පෙර ඇනී තිබුනු කවදාවත් නොගැලවේවී කියා සිතූ කටු බොහොමයක් දෑස් ඉදිරිපිටම ගැලවී වැටෙනු මා දුටුවා . . . . . අද හෝ හෙට වෙන කිසිම කටුවක් සදාකාලිකව නො ඇනෙන ලෙස හදවත ගල්වෙනු / මෙලෙක් වෙනු මා දුටුවා . . . . . කවදාවත් සුව නොවේ කියා මා සිතූ හදවතේ කාලයකට පෙර, අද, ඊයේ සිදුවී තිබුනු තුවාල සියල්ලම වාගේ සුවවෙනු මට දැනුනා . . . . . යලි කිසි දිනෙක තුවාල නොවන සේ ස්වයං ප්‍රතිශක්තියක් එය විසින්ම සකසා ගනු මට දැනුනා. . . !
. . . .. .. ..

ඉදින් එතරම්ම ශාන්තියක් මට ලබා දුන් මේ පොත ගැන ඔබට කීමට තව පමා වෙන්නේ ඇයි.

පොත ලියූ සුනේත්‍රා රාජකරුණා ටත් බොහෝම පිං . .

Thursday, January 7, 2010

අන්තිම කැමැත්ත සහ මිනීමැරුම . . . !





එලිනෝර් කාලයිල් මෝෆීන් විස මුසු සැන්විච් කෑමට දී මේරි ජෙරාඩ්ව මැරුවාද . . .?

එලිනෝර් කාලයිල් නමට ලැබුනු නිර්නාමික ලිපිය එව්වේ කවුද . . . . ? එහි ලියා තිබුනේ මොනවාද . . ?

අංශබාගය රෝගය වැලඳී නැගිට ගැනීමට නොහැකිව සිටි ලෝරා වෙල්මන් මහත්මිය අන්තිම කැමැත්ත ලිවීම සඳහා නීතිඥයා කැඳවා තිබියදී ඊට පෙර දින මිය ගියේ සාමන්‍ය ලෙසද . . .?? මෝෆීන් ශරීර ගත වීමෙන්ද . . ??

හොප්කින්ස් හෙදියගේ අත්බෑගයේ තිබූ මෝෆීන් අඩංගු ටියුබය සොරා ගත්තේ කවුරුන් විසින්ද . . ?

අන්තිම කැමැති පත්‍රයක් නොලියා ලෝරා වෙල්මන් මහත්මිය මියගියහොත් ඇගේ විශාල බූදලයට එකම හිමිකාරිය තමා බව දන්නා එලිනෝර් කාලයිල් ඇගේ නැන්දනියට මරණාය හිමිකර දුන්නාද. . . ?

මේරි ජෙරාඩ් ජර්මනියේදී ලැබූ ඉහල ඉගෙනුම හේතුවෙන් ඈ තමා පිටුදකිනාවායැයි සිතූ ටෙඩ් බිග්ලන්ඩ් විසින් මේරි ජෙරාඩ්ව මරණයට පත්කලාද. . . ?

සැන්විච් වලට මෝෆීන් වස එක් කල මිනී මරුවාගේ ඉලක්කය මේරි ජෙරාඩ්ද . . . ? එලිනෝර් කාලයිල්ද . . ?

තමා සමඟ විවාහ ගිවිසගෙන සිටි තමා උමතුවෙන් මෙන් ප්‍රේම කරන රොඩ්‍රික් වෙල්මන්, මේරි ජෙරාඩ් කෙරෙහි උමතු ලෙස ප්‍රේමයෙන් බැදුනු බව දුටු එලිනෝර් කාලයිල් මේරි ජෙරාඩ්ව ඉවරයක් කිරීමට සිතුවාද. . . ?

හොප්කින්ස් හෙදිය භාජන සෝදද්දී මුහුන රෝස පැහැ වූයේ මුරගේ අසල ඇති රෝස ගහේ කටුවත් අතේ ඇනුනු බැවින්ද . . ?

රොඩ්‍රික් වෙල්මන් කිසිවෙකු නොමැති අවස්ථාවේ ලෝරා නැන්දාගේ කාමරයට රිංගුවේ ඇයි . . .?

මේරි ජෙරාඩ්ගේ මරණය දා හන්ටර්බරි නිවස අසල නවතා තිබූ කාරය දොස්තර පීටර් ලෝඩ් ගේ එකමද . . ?

බිෂොප් මහත්මියගේ මේරි ජෙරාඩ් කෙරෙහි ඇති අකමැත්තත් ඇගේ මරණයත් අතර යම් කිසි සම්බන්ධතාවයක් ඇත්ද . . . ???

නිර්නාමික ලිපිය ලීවේ ඕබ්‍රියන් හෙදියද . . ?

යලි ගොඩ ගන්න නියම කල ලෝරා වෙල්මන් මහත්මියගේ මිනියේ මෝෆීන් අඩංගු බව රජයේ රසපරීක්ෂක සොයා ගනීද . . . ?

ඇගේ මරනයට හේතුව මෝෆීන් බව දොස්තර පීටර් ලෝඩ් දැන සිටියාද . . ?

රහස් පරීක්ෂක හර්කියුල් පයිරට්ට මේ අභිරහස විසදීමට හැකිවෙයිද . . . ?

. . . .. . . .. . . .. .

මේ සියළුම ප්‍රශ්න වලට විසඳුම් අවශ්‍යනම් ඔබට අගතා ක්‍රිස්ටි ලියූ "Sad Cypress" පොත හෝ පූජිත කරුනාරත්න විසින් පරිවර්ථනය කල "අන්තිම කැමැත්ත" පොත බලන්නම වෙනවා . . . .

ෂර්ලොක් හෝම්ස් රහස්පරීක්ෂක කතා වලට වහවැටී සිටි මට මේ පොත ෂර්ලොක් හෝම්ස්ගේ කතා තරම්ම රසවත් බව වැටහුනේ මේ දිනවල තිබූ කාර්‍‍යබහුලත්වයත් අමතක කොට මුලින් රාත්‍රී ආහාරය සමඟ අනුපාන වශයෙන් කියවා පසුව එක හුස්මට කියවා අවසන් කල පසුවයි . . .

නිවාඩුව නිමාවී එන හැම වාරයකම මට මගේ "ටේස්ට් එකට" හරියන වර්ගයේ පොතක් තෑගි කරන දයාබර ලළන්ත මල්ලීට ස්තූති වෙන්න මේ අගනා පොත මට දැනට සති තුනකට පමන පෙර ලැබුනා වුවත් කියවා අවසන් වූයේ පෙරේදා රාත්‍රියේයි . . .

ඉතිං මෙපමන අගනා පොතක් ගැන ඔබ සමඟ බෙදා හදා ගන්න තවත් පමා වෙන්නේ ඇයි කියා සිතූ මා වැඩ රාජකාරී මැද මේ පෝස්ට් එක නිමා කලා . . . .

Monday, November 23, 2009

අග පිපි මල් හෙවත් එක් සත්‍යය කතාවක් . . . ! ! !




අද මම කියන්න හදන පොත නම් ගොඩක් දෙනෙක් බලල ඇති කියල මට විශ්වාසයි . . . ඒත් නොබලපු අය ඉන්නවනම් ඒ අයට මේ පොත බලන්න කියන හැඟීමෙන් මම මේ පොත ගැන විස්තරක් කරන්න හිතුවා . . . .

චමින්ද වාසල මිතුරා දවසක් මට කමෙන්ට් එකක් දාලා තිබුනා දුකා ඇයි මේ විවාහ ජීවිතේ ගැන බය හිතෙන දේවල් ම කියන්නේ කියලා . . . .

විවාහ ජීවිතේ සතුටුදායක දෙයක් කියලා දන්න නිසානේ එහෙම නැතිනම් ඒක සතුටුදායක දෙයක් කියලා අනුමාන කරන නිසානේ හැමෝම විවාහ බැම්මෙන් බැඳෙන්නේ . . . ඒත් යම් යම් සිදුවීම්, මත ගැටීම්, සන්නිවේදන නොමැති කම්, වැරදි වැටහීම්. . . ආදිය නිසා ඒ සතුට නැතිවෙන බව මම දැකලා තියෙන නිසා, එවැනි දේවල් වලින් විවාහ ජීවිතයේ සතුට නැති කරගන්න එපා කියන හැඟීමන් විවාහ දිවියේ නියම සතුට රඳවාගෙන යහපත් දරු දැරියන් ලොවට දායාද කරමින් ප්‍රීතිමත් ජීවිතයක් ගතකරන්න පාඩම් ඉගෙන ගත හැකි දේවල් ගැන සටහන් කරන්න හිතුවේ . . .

මේ පොත බලපු මුල් දවස් වල මම හිතුවේ මේක හුදු ප්‍රභන්ධයක්, ගොතපු කතාවක් පමනයි කියලා . . . නමුත් ටික කලෙකට පසු මේ පොතේ සඳහන් වෙන ආකාරයේම සිදුවීමක් මම මගේ ඇස් දෙකෙන්ම දැක්කට පස්සේ මගේ ඒ හැඟීම දෙදරා ගියා . .

ඉන් ටික කලෙකට පස්සේ මේ පොත ඇසුරින් වසන්ති චතුරානි මහත්මිය ඒ පොතේ නමින්ම නිශ්පාදනය කරලා ඈම ප්‍රධාන චරිතය රඟපාපු ටෙලි නාට්‍යය මම එක කොටසක් වත් මඟ නොහැර බැලුවේ ඒ සැබෑ ලෝකේ දැකපු සිදුවීමෙන් මගේ හිතේ ඇති වුනු කම්පනයත් සිතේ දරාගෙන . . .( පොතක් ඇසුරින් ටෙලි නාට්‍යක් නිපදවීමේදී පොතට වඩා සාර්තක වූ මා දැක ඇති එකම නිර්මාණය ඒ ටෙලි නාට්‍යය කියා කියන්න පුළුවන් . . සමහර විට කතුවරියම නාට්‍යය පිටපත ලියපු නිසාම වෙන්න ඇති . .)

මේ පොතේ කතා නායිකාව "අමා" නීතිඥවරියක් . . . ඇගේ ස්වාමියා "අසිත" ත් නීතිඥවරයක් . . . ඔවුන් කාලයක් ප්‍රේමයෙන් වෙලිලා අමාගේ ගෙදර අයගේ අකමැත්තෙන්ම ඇගේ කැමැත්තට ඉඩදී ඔහු හා විවාහ වෙන්නේ ඔහු ප්‍රේමනීය පුද්ගලයෙක් කියා ඇගේ සිතේ ඇතිවූ හැඟීමන් . . . නමුත් අවාසනාවට අසිතට කාලයකදී කිසිම හේතුවක් නැතුව අමා ව එපා වෙනවා . . . . ඈ ඉතාම යහපත් බිරිඳක් . . . අවසානයේ ඔවුන් දෙදෙනා වෙන් වෙනවා . . .

එතැන් සිට ඇගේ ජීවිතයේ ඈ මුහුන දෙන දුක් කම්කටොළු . . . නින්දා අපහාස . . . දරුවන්ගේ ප්‍රශ්න. . . ලිංගික පීඩනය . . . යනාදී වශයෙන් මා ඉතිරි සියල්ලත් පැවසුවොත් ඔබට මේ පොත බලන්න තිබෙන උවමනාව නැතිවී යන්න ඉඩ තිබෙන හෙයින් මෙතැනින් මා මේ පොත ගැන කරන සඳහන නතර කරනවා . . .

කලින් සඳහන් කලාක් මෙන් මේ පොත් හුදු ප්‍රභන්ධයක් කියා සිතන්න බැරි ආකාරයට කිසිම සාධාරන හේතුවක් නැතුව ස්වාමියන්ට බිරිඳැන්ව එපා වෙන එකත් බිරිඳැන්ට ස්වාමියන්ව එපා වෙන එකත් ඇස් දෙකෙන්ම දැකපු මට මේ පොත ප්‍රභන්ධයක් නොව "අග පිපි මල් - එක් සත්‍යය කතාවක්" කියල අලුත් නමකින් හඳුන්වන්න තිබුනානම් කියලා හිතුනා . . .

Thursday, November 5, 2009

කෙලෙස් පර්වත . . . . ! ! !





තමා විසින්ම තමා සොයා ගැනීමට දැරූ තැත පිලිබඳ අපට අසා පුරුදු කතා පුවත් ලෙස සිදුහත් කුමරා විසින් සත්‍ය සොයා අබිනික්මන් කල කතා පුවත, නසරතයේ ජීසස් හෙවත් යේසුස් තුමා සත්‍ය සොයා යෑම පිබඳ කතා පුවත ආදිය බව මා පෑසුවොත් ඔබ සැම මා සමඟ එකඟ වේ යැයි මා සිතමි . . . ! !

එවන් වූ පුරණෝක්ති කතා වල ශෛලියට වඩා වෙනස් නමුත් ඒවායේ ආභාෂය ත් බෞද්ධ දර්ශයේ හා ඉන්දීය උපනිෂද් ධර්ම වල කරුනු තර්කානුකූලව විග්‍රහ කරමින් ඒවා ඇසුරු කර ගනිමින් . . ලියූ පොතක් ගැනයි මා මේ සටහනින් ඔබ සැමට දන්වා සිටීමට සිතුවේ . .

තවදුරටත් ඒ පොතෙහි . . අප කිහිප දෙනෙක් හෝ නිතර මුහුන දෙන කිසියම් හුරු පුරුදු මනෝභාවයක් වූ . . . යම් කිසි වෙකු මුන ගැසුනු විට, මීට පෙර ඔහු හෝ ඇය මුන ගැසී තිබෙනවා වැනිව දැනෙන හැඟීමත් . . . කිසියම් පෙදෙසකට ගිය විටෙක දැනෙන (නමුත් මතක ඇති සැටියට ජීවිතයේ කෙදිනක වත් නොගිය බව දන්නා පෙදෙසකට ගිය විට දැනෙන)මේ පෙදෙසට මීට කලින් පැමින තිබෙනවා නොවේදැයි දැනෙන හැඟීමත් . . . කිසියම් වූ සිදුවීමක් සිදුවීමේදී . . මේ සිදුවීම මේ අකාරයාම මීට කලින් සිදුවී තිබෙනවා නොවේදැයි දැනෙන හැඟීමත් . . . සියුම් ලෙස එහෙත් සිතට දැනෙන ලෙස විස්තර කරමින් ලියූ අපූරු පොතක් . . .

මා කලින් ලියූ "සත්‍යක්‍රියාවෙන් හෙලිවූ කටුක අමිහිරි සත්‍ය" බ්ලොග් සටහනට පාදක කර ගත්තේත් මේ පොතේ තිබුනු කොටසක් . . නමුත් එය මගේ මතකයේ රැඳී තිබුනු අයුරින් ලිවූ බව එම ලිපියේ කොටසත් . . . මෙහි එකතු කර ඇති පොතින් ස්කෑන් කල ඒ අදාල පිටුවත් කියවූ පසු ඔබට වැටහෙනවා ඇති . .

මගේ අදහස නම් . . . ඔබ, මේ මා එකතු කල පිටුත් . . . එහි අන්තර්ගතය ගැන මා කල කෙටි සටහනත් කියවූ පසු මේ පොත බැලීමට ඔබට ඇතිවන ආශාව සංසිඳුවා ගැනීමට නම් ඉක්මන් නොවන එකක් නැති බවයි . . . තව දෙයක් . . . මෙම ග්‍රන්තය 2005 වසරේ හොඳම නවකතාවට හිමි රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මානය පවා දිනාගෙන තිබෙනවා . . . ! ! !

එය ලියූ කතුවරයාගේ නම "සමරවීර විජයසිංහ" ඔහුගේ දුරකතන අංකය 034-2276746. යම් හෙයකින් පොත කියවා ඒ ගැන ඔබේ අදහස් ඔහුට දැන ගන්නට සැලැස්සුවොත් ඔහුගෙන් අනාගතයේදී තවත් සාර්ථක නිර්මාණයක් එලිදැක්වීම ඉක්මන් කිරීමට හේතු සාධකයක් වේවී කියා මට සිතෙනවා . .. .



Saturday, September 19, 2009

ඊට පස්සේ මට පුලුවන් වෙයි නිශා මුළු ලෝකෙටම ආදරය කරන්න . . . . !







"ඔයාට පුළුවන් ද එල්ලුම් ගහට නියම වෙලා ඉන්න කෙනෙකුට ආදරය කරන්න සතී" ඔහු මුහුන ඇයගෙන් වසං වන පරිදි ඉවත බලාගෙන ඇසී ය.

"කූඩුවක ඉන්න මිනීමරුවෙක් පෙන්නලා අරයට ආදරය කරන්න පුළුවන් ද කියල කවුරුත් කිව්ව පළියට මම හිතන් නෑ පුළුවන් ද කියලා. එහෙම බැරි වෙතොත් ඒ එයා මිනීමරුවෙක් නිසාමත් නෙවි. මට ඒක හරියට කියන්න බෑ" යි කී ඈ සිය දුබලකම ආවරනය කරගන්නට මෙන් සිනාසෙන්නට තැත් කළාය ". . . . අර විනීතයි අසෝකයි එකතු වුනා වගේ - මම කියල ඇතිනේ ඔයාට ඒගොල්ල ගැන - ඒවගේ ආලය හරි වෙන දෙයක් හරි උඩ දෙන්නෙක්ට එක පාර බැඳීමක් ඇත්කරගන්න පුලුවන් කියල මම හිත්න්නෑ. කාමාසාව උඩ හැර . . . .. . ඒක වෙනම කතාවක්. අර මිනීමරුවා! ඒ කියන්නේ මරණයට කැප වෙලා අහවල් දවසෙ මැරෙනවා කියල දන්න කෙනෙක් එයත් දන්නවා මමත් දන්නවා ජීවිතය සීමිතයි කියලා. එයා ඉල්ලනව නම් ඒ ටිකට, එයාට වැඩක් වෙනවා නම් මගෙ ආදරයෙන් මම හිතන්නෑ ඇයි මට බැරි එයාට ආදරය කරන්න කියලා"

"ඒ පුද්ගලයා ටික දවසකින් මැරිලා යයි"

"මම ජීවත් වෙනවා. ඒ ආදරයත් හදවතට තුරුලු කරගෙන"

"සදහටම අඬ අඬා . . . . ? තේරුමක් තියෙනවාද සතී? අර්ථයක් තියෙනවාද?"

"ඇයි නැත්තේ? මේ ලෝකේ කිසි කෙනෙකුගෙන් ආදරයක් බලාපොරොත්තු වෙන්න බැරි - ආදරයක් ඉල්ලන්න අයිතියක් නැති - ඒ කියන්නේ එයා අපරාදකාරයෙක් නිසා නෙවී. ආපහු ආදරය කරන්න තරම් කාලයක් ජීවත් නොවන බව සහතික නිසා. ඒ වගෙ කෙනෙක්ට ආදරය කරල ඒ ටික දවසට හරි සහනයක් දීලා . . . . . . "

"ඊට පස්සේ සතී?"

"ඊට පස්සේ මට පුලුවන් වෙයි නිශා මුළු ලෝකෙටම ආදරය කරන්න. මුළු ලෝකෙටම කිව්වම සමාජ විරෝධින්ටත් එක්කල නෙවි. ඔයා වගෙ, මම වගෙ, එදා අපි දෙන්න කතාවුනු විදිහට මෙතැන ම ඉන්න අපේ ජාතියේ තවත් ළමයි වගෙ, බෝගහ වත්තෙ උදවිය වගෙ, හැම දෙනාටම ආදරය කරන්න තරම් ශක්තියක් ආපහු යමක් බලාපොරොත්තු නොවී අර එක පුද්ගලයෙකුට කරන ආදරයෙන් මට ලැබෙයි"

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

මේ ඉහත කොටස් මම උපුටා ගත්තේ කරුණාසේන ජයලත් මහතාගේ "සතීගේ කතාව" නවකතා පොතෙන් . . . මේ සාහිත්‍ය මාසේ පොත් සල්පිලට යන්න සිතා සිටින . . . . ගොසින් පොත් මිලදීගන්න සිතා සිටින . . . . හැඟීම් බර පොත් පත් කියවීමට ලෝභීකමක් දක්වන . . . ඔබ සැම සියලුම දෙනා වෙනුවෙන් මගේ බත් එපා පොත් වර්ගීකරනට මේ පොත ගැන ලිවීමට මගෙ සිත මා පෙලඹවූවා . . .

මේ පොත ගැන ඔබට වැටහීමක් ලබා ගැනීමට වෙන වෙන අටුවාටීකා ලියනවාට වඩා මා ඉහත උපුටා දැක්වූ කොටස් කීපය පමනක් සෑහේවී යන්න මගේ කල්පනාවයි . . . .!

මිලදීගන්න . . . . රසවිඳින්න . . . . අනේ මටත් පවසන්න ඔබ කෙසේ ඒ දුක් කන්දරාව දරා ගත්තාද කියා . . . . !

සතීට මෙන් මුලු ලෝකයටමත් . . . සතා සීපාවටත් . . . ගහකොලටත් . . . මේ මුලු විශ්වයටමත් . . . ආදරය කිරීමට තරම් ආදරයක් ඔබේ සිතේ ඇති නොවූවාදයි මටත් පවසන්න . . . !

Tuesday, August 18, 2009

මනෝකාය . . මරනය . . හා . . . සසර ප්‍රගමනය . . . .!



පසුගිය දවස් කිහිපයේ . . . බ්ලොග් අවකාශයේ . . සගයින් කිහිප දෙනෙකුම . . . විවිධ ප්‍රශ්න හේතුවෙන් . . .(රැකියාවේ ප්‍රශ්න. . . පුද්ගලික ජීවිතේ ප්‍රශ්න . . ප්‍රේමය බිඳ වැටීම් . . . 2012දී ලෝක විනාශය සිදුවේ කියලා ඇතිවූ බය ). . ආදී විවිධ හේතූන් නිසා ජීවිතය ගැන කලකිරී ඇති බවට . . . එසේත් නොමැති නම් . . . සියලුම දේ එපා වී ඇති බවට . . . තම තමන්ගේ බ්ලොග් වලිනුත් . . . මූනු පොතේ . . . තමන්ගේ බිත්තියේ යම් යම් දේ සටහන් කිරීමෙනුත් . . . . ඉඟි . . පලකරලා තිබුනා . . . !

ජීවිතයේ විවිධ අත්දැකීම් ලබපු මම හිතුවා මගේ අත්දැකීම් ඔබ සමඟ බෙදා හදා ගැනීමෙන් . . . මේ සහෝදර සහෝදරියන්ට . . . තමන්ගේ දුක් කරදර . . . අසහනය . . . අතීරනය . . . පසුතැවිලිවීම . . . ගැන වෙනත් කෝනයකින් බලන්න ලැබීමෙන් . . . තමන්ගේ ප්‍රශ්න දිහා දෙවෙනි සැරේට යලි හැරිලා බලන්න (second look). . . නැතිනම් තුන්වෙනි පාර්ශවකරුවෙක් ලෙසින් (third party view). . . බලන්න ඉඩ සැලැස්වීමෙන් . . . ඔවුන්ගේ දුකෙන් එතෙර වීමට . . . මට කුඩා අත්වැලක් හෝ . . .සපයන්න හැකි වේවි නේද කියා . . . !

මම මගේ ජීවිතේ මුහුන දීපු විශාලම අකරතැබ්බය ගැන බ්ලොග් සටහනක් ලිව්වෙත් වැඩියෙන්ම . . . ඒ හේතුවෙනුත් . . . තවදුරටත් . . මම කලින් ලියූ ඕලුගෙයි මගේ පෙම් පුවතේ . . . ඉතිරි කොටසට . . . ඒ සිදුවේමේ සම්බන්ධයක් තියෙන නිසාත් තමයි . . . .

කෙසේවෙතත් මම හිතුවා . . . මම බලල තියෙන පොතක් ගැනත් . . .ඔබට පොඩි ඉඟියක් දෙන්න ඕන කියලා . . . විශේෂයෙන් ආගමටත් ටිකක් බරවෙලා තමගේ ප්‍රශ්න දිහා බලන්න හුරු කරන්න කියන අදහසින් . . . . සමහර විට මේ ක්‍රමේ වැඩිපුර සාර්තක වෙයි කියලා මට හැඟීමක් තියෙනවා. . .

එහෙම කිව්වට මේ මම කියන්න යන පොත . . . බෞද්ධ දර්ශනය ගැන ලියවුනු එකක් එහෙම නොවේ . . . .

එදිනෙදා ජීවිතයේදී අපිට මුහුන දෙන්න සිදුවන සාම්ප්‍රදායික සිදුවීම් රැසක් ඇසුරින් කරන ලද පර්යේශනාත්මක ග්‍රන්ථයක් කියල තමයි මම මේක හඳුන්වන්න කැමති . . . .

අපි නිතර අහල තියෙන “භූතයෝ . . . සාස්තර කීම . . . පේන බැලීම . . .” වගේ . . අද්භූත දේවල් ඇසුරු කරගෙන . . .වෛද්‍ය වරයෙක් විසින් රචනා කරපු . . . ගිහිගෙය තුල හිඳිමින්ම . . . ජීවිතය අවබෝද කර ගැනීමෙන් . . . සතුටින් ජීවත් වෙන්න . . . කමටහනක් ලබ දෙන පොතක් . . .කියලා තමයි . . මේ පොත ගැන මගේ හැඟීම නම් . . .

ආලවට්ටම් ඕන නැහැ. . . පොතේ නම. . .

මනෝකාය . . මරනය . . හා . . . සසර ප්‍රගමනය . . . .
රචකයා . . වෛද්‍ය සනත්දේව මුරුතැන්ගේ . . .


බෞද්ධ . . අබෞද්ධ . . . වර්ගීකරනයක් නැතුව . . හැම දෙනාටම . . .ජීවිතයට යම්කිසි හොඳ පාඩම් රාශියක් ඉගෙන ගත හැකි පොතක් මේක . . . . බලන්න විතරක් නෙමෙයි . . සල්ලි දීල අරගත්තත් පාඩු වෙන්නෙ නෑ . . .

පොතක් ගැන දානකොට පොතේ පින්තූරයක් දාන්න කියල බීන්කු කියපු නිසා මම බොහෝ උත්සාහ කලත්, එය සොයා ගැනීම අපහසු වූවා . . . සමාවෙන්න ඒ ගැන . . . .

Sunday, August 9, 2009

කුසුම් . . ආදරණීය . . කුසුම් . . සාගරයක් තරමට මා හැඬවූ . . කුසුම් . . . !



කුසුම්:
"අනේ ලොක්කයියේ . . . නැන්දගේ හිත රිද්දලා නම් මට කිසි දෙයක් කරන්න බෑ . . . . "
"අම්ම කෙනෙකුගෙ හිත රිද්දන පාප කර්මෙට හවුල් වෙන්න කියල මට බල කරන්න එපා ලොකක්යියේ දෙයියන්ගේ නාමෙට . . . "
"එක හතුරුසිංහ කෙනෙක් මගේ ඉගෙනීම කඩාකප්පල් කලා . . . තව හතුරුසිංහ කෙනෙක් ඇවිත් මට ගමේ යහතින් වසන්න තියෙන එකත් නැති කරන්නද හදන්නේ . . . අනේ කරුනාකරල යන්න රෝහණ . . . ගිහින් අම්ම ඉන්න වෙලාවක එන්න . . . "
අම්මෝ අද ලොක්කයියගේ ලස්සන . . . . කඳුලු පිහදාන්න ලේන්සුවක් ගෙනාවද . . . ?

නිමල් හතුරුසිංහ:
"අම්මල මුලින් අකමැති උනත් පස්සේ අපි විවාහ වුනාට පස්සේ ඒ අකමැත්ත නැතිවෙලා යයි කුසුම් . . . "
"හැම ගැහැනියක්ම සීතාවක් කියල හිතපු මට විවාහ වෙන්න සිදුවුනේ . . විවාහයට කලින් කන්‍යාභාවය වත් රැක ගන්න බැරි වුනු ගෑනියෙක් . . ."
"මේ මෝඩි අම්මත් එක්ක ඔක්කෝම කියලනෙ රෝහණ . . . අකමැත්තෙන් හරි බැන්දනම් පස්සේ අම්මව කැමති කර ගන්න තිබුනානේ . . . "
"ඇයි පද්මිනී . . . දෙයියන්ගෙ නාමෙට කියන්න ඇයි මාවම තෝරගත්තේ . . . "
“කඳුළු පිහින්න එක ලේන්සුවක් නෙමෙයි ලේන්සු දහයක් ගේන්න බැරියැයි . . . . අඬන්න නෙමෙයි කුසුම් අපිට හිනාවෙන්න බැරිද . . .?”

කමලාවතී:
"ජේන් අකක්ලගෙ ගෙදරින් හිර ගේන්න නම් ලොකු පුතේ මම කඩයප්පන් හද හද දහදුක් විඳ විඳ උඹව ඩීයාරෝ මහත්තයෙක් කරනකම් උගන්නන්න ඕනද . . . ?"
"මට වැඩක් පලක් කරල දෙන්න හිටි අර කුසුම්ව මට නැති කලා . . . මගේ අතකැඩුව වගේ දැන් . . . "
"උඹ ඕකම කරගන්නවනම් අම්ම නෑ කියල හිතා ගනින් ලොකු පුතේ . . ."

පද්මිනී:
"මම ගෑනියෙක් වුනේ ලොකු ලමයෙක් වෙන්නත් කලින් කුසුම් . . . "
"මට ඕන මේ ලෝකේ ඔක්කොම පිරිමින්ගෙන් පලිගන්න . . . "

රෝහන හතුරුසිංහ:
"හ්හ්හ්ම්ම්ම්ම් සෝමා කොහේ ඇද්ද. . . "
"මගේ එකම පැතුම කොයි ලෝකෙන් හරි සෝමා හොයා ගන්න එක . . . ඒකි මිනිස්සු කීදෙකෙන් එක්ක නිදියල තිබුනත් මට කමක් නෑ ලොක්කයියේ . . . මම ඒකිව බඳිනවා. . . "
"සෝමා ඉස්සෙල්ලාම පාපයට වැටුනේ මගෙන් ලොක්කයියේ . . . ඒකිව අනාථ කලේ මම. . . "

මේ ලෝකේ . . . මාව වැඩියෙන්නම හඬවලා තියෙන කාන්තාව කවුද කියල ඔබ මගෙන් ඇසුවොත් . . . .මට දෙන්න තියෙන පිළිතුර නම් . . ."දෝන කුසුමාවතී" හෙවත් "කුසුම් " කියන එකයි . . . .

කුසුම් කියා කෙනෙක් මේ ලෝකේ කවදාවත් ජීවත් නොවුනා කියා මට බොහොතකට වත් නොසිතුනා තරම් . . . මගේ පුංචි ලෝකයේ කුසුම් එපමනටම ජීවමානයි . . . !

ඈ ගැන සිහිවෙන සිහිවෙන වාරයක් පාසා මම හිතන්නේ . . . අනේ මම කරුනාසේන ජයලත් මහතා විසින් රචිත "ගැහැනු ළමයි" . . ."පිරුනු හදක්" . . ."හතුරු හිතක්" . . . . තුන් ඈඳුතු නවකතාව නොබලා හිටියානම් කොපමන හොඳද කියලයි . . . . !

මට එහෙම හිතුනා වුනත් මම ඔයාලට දෙන උපදෙස නම් . . . එක වරක් හෝ මේ පොත් තුන හදවතින්ම රසවිඳින්න කියන එකයි . . . . මම හිතනවා බොහේ දෙනෙක් . . . . දැනටමත් මේවා බලලා ඇති . . . . නොබලපු යම්කිසි කෙනෙක් හිටියොත් කියල හිතලයි මම මේ සටහන ලිව්වේ . . .

මේ පොත් තුන බලන්න පමනක් නොවේ හැකිනම් . . . මිලදී අරන් ඔබේ පොත් එකතුවේ තබා ගන්න . . . ඔබ අද දවසේ දරුවෙක් වියහැකියි . . . වැඩිහිටියෙකු වූ දවසක ඔබේ දරුවන්ටත් මේ පොත් තුන බලන්න කියා උපදෙස් දෙන්න . . . ආදරේට සංවේදී වෙන්න ඔවුන්ටත් උගන්වන්න . . . අපට හෙට ලෝකයට අවශ්‍ය වන්නේ ආදරේට ආදරෙන් ආදරය කරන සංවේදී මිනිසුන් . . . . !

මම . . . 10 වසරෙ . . . 11 වසරෙ . . . ඉඳල මේ පොත් තුන බලන්න පටන් අරගෙන අද මේ වෙනකොට මම හිතන්නේ . . .මම 20 පාරකට වඩා මේ පොත් තුන බලල තියෙනවා . . . විශේෂයෙන් "පිරුනු හදක්" පොත . . .

ඉහත දෙබස් ඛාන්ඩ පොතෙන් කොපි කරගත්තුවාම නෙමෙයි පොතේ මෙලෙස තිබුනා කියා හෝ මෙලෙස කියන්න තිබුනා කියා මගේ මතකයෙනුත් මගේ අදහස් වලට අනුචිත ලෙසත් ලියූ දෙබස් . . . . (මම මේ මොහොතේ ඉන්නේ . . . මගේ පොත් එකතුවෙන් බොහෝ ඈතක . . . . . මතකයෙන් තමයි මෙපමනක්වත් ලියුවේ . . . )

පිරුනු හදක් පොත ගැඹුරින් බලපු කෙනෙකුට . . . සුමිත්‍රා පීරිස් මහත්මිය නිර්මාණය කරපු ගැහැනු ළමයි චිත්‍රපටියේ . . . නීලා වික්‍රමසිංහ මහත්මිය ගායනා කරන "වියෝ ගී ගැයෙනා හදේ ආදර මල් නොමියේ . . ." ගීතය සවනත වැකෙන මොහොතක . . . කුසුම් ගැන උපන් දුකින් නෙතට කඳුලක් නොනැඟෙනවානම් . . . . ඔහු හෝ ඇය . . . ආදරය . . . විරහ වේදනාව . . . නාඳුනන . . . තද හිත් ඇත්තෙක් / ඇත්තියෙක් විය යුතුමයි . . . . !

වියෝ ගී ගැයෙනා හදේ . . .

වියෝ ගී ගැයෙනා හදේ . . .
ආදර මල් නොමියේ. . . .
සදා මේ සංසාරයේ . . .
අපේ හමුවීම නොවේ . . . .

අතීතයේ මායා. . . .
රූ කැඩී බිඳී යාවී . . . . .
අනාථ වූ මා දෑසේ. . .
කතා නිමා වේවී. . .
මගේ කඳුලු හංගා . . .
මා සිනා සිසී ඉන්නේ . . .
ඔබේ ලොවේ හිරු පායා . . .
සදා සිනාසේවා. . .

වියෝ ගී ගැයෙනා හදේ . . . .

අනාගතේ සිහිනේ . . .
නෑ මෙදා සැබෑ වෙන්නේ . . .
මිලාන වූ ආකාසේ . . .
අපේ පැතුම් පාවේ . . . .
මගේ පැලේ තනිවී . . . .
මා සුසුම් හෙලන වේලේ . . .
ඔබේ ලොවේ හිරු පායා . . . .
සදා සිනාසේවා . . . .

වියෝ ගී ගැයෙනා හදේ . . .
ආදර මල් නොමියේ. . . .
සදා මේ සංසාරයේ . . .
අපේ හමුවීම නොවේ . . . .

මේ තුන් ඈඳුතු නවකතාව . . වචනයේ පරිසමාප්තයෙන්ම . . . ශෝකාන්තයක් . . . නමුත් අවසාන කොටස වූ හතුරු හිතක් හි . . . අවසානයට පාඨකයාට . . . සැනසුම් සුසුමක් හෙලිය හැකි . . . අඳුරු වලාවක රිදීඉරක් මෙන් වූ . . . සතුටු සේයාවක සියුම් ඉඟියක් ලබා නොදෙනවාම නොවෙයි . . . !

මේ ශෝකාන්තයේ කාට එරෙහිව දොස් පවරනවාද කියා පාඨකයා වල්මත් කරන ගතියක් මට දැනුනා . . . මෙහි පාත්‍රවර්ගයාගෙන් කිසිවෙක් වැරදි කරුවෝ නොවෙයි . . . මනුශ්‍යත්වයට නොව . . . ඇති නැති කම් වලට වටිනාකම් ලබා දෙන . . . කුහක සමාජයට එරෙහිව පමනයි අපට දොස් පැවරිය හැක්කේ . . .

කරුනාසේන ජයලත් මහතා ජීවතුන් අතර සිටි කාලයේ පමනක් නොව . . . අදටත් . . . ආදරය . . . ජීවිතය මෙන් සලකන කුසුම්ලා දහස් ගනන් ජීවත් වෙන බව මගේ හැඟීමයි . . .

මාතෘත්වය වෙනුවෙන් ආදරය පූජා කල හැකි . . . ආදරය වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කලහැකි . . . සියලුම කුසුම්ලාට මේ සටහන උපහාරයක් වේවා. . . . !

Wednesday, July 29, 2009

කර්නල්ගේ බිරින්ඳෑවරු


බත් එපා පොත් වර්ගීකරනයට අද මම හිතුවා මගේ ප්‍රියතම පොතක් ගැන ලියන්න ඕන කියලා . . .

මේ පොත මම දැනට 12 සැරයක් හෝ ඊට වැඩි වැඩි පාරක් කියවලා තියෙනවා . . . නමුත් ආයෙත් හෙට මේ පොත ගත්තොත් බලන්න කියලා අලුතෙන්ම මේ පොත බලනවා වගේ ආයෙ පාරක් රසවිඳින්න පුලුවන් . . . . මම නමය වසරෙ . . දහය වසරෙ වගේ පංති වල ඉන්නකොට හිතා හිටියේ පරිවර්තන පොත් විතරයි මෙහෙම ආයෙ ආයෙ කියවන්න තරම් හිතට දැනෙන විදිහට ලියල තියෙන්නෙ කියලා . ..

නමුත් . . . පසුකාලෙක කරුණාසේන ජයලත් මහතාගේ . . . සෝමා ජයකොඩි මහත්මියගේ . . ජයසේන ජයකොඩි මහතාගේ . . සුනේත්‍රා රාජකරුණායක මහත්මියගේ එහෙම පොත් බලනන් ගත්තට පසුව තමයි මට තේරුනේ පරිවර්තන විතරක් නෙමෙයි ස්වතන්ත්‍ර පොතුත් ඒ වගේ ම ආයෙ ආයෙ බලල රසවිඳින්න පුලුවන් තරමට ලියලා තියෙනවා කියලා . . (පසුකාලෙක කිව්වට මට මතක හැටියට මම මුලින්ම බැලුවේ ගොලු හදවත පොත )

මම විස්තර කරන්න යන පොතේ නම "කර්නල්ගේ බිරින්ඳෑවරු" . . . මේ පොත ලියල තියෙන්නෙ සෝමා ජයකොඩි මහත්මිය . . .

යුධ හමුදාව ඇතුලේ තිබෙන ඉහලට යාමට . . . තනතුරු ලබාගැනීමට . . කරනු ලබන කැපිලි කෙටිලි ගැනත් . . . ස්වාමියා බිරිඳ අතර අදහස් හුවමාරුවක් නැති කමිනුත් . . . එකිනෙකා කෙරෙහි විශ්වාසයක් නැති කමිනුත් . . පවුල් කැඩී විසිරෙන හැටිත් . . . ඉන් දරුවන් දුකට පත්වෙන හැටිත් . . . සහෝදර සහෝදරින් . . නෑදෑයින් . . පවුලේ දේපල වල උරුමයට එකිනෙකා කා කොටා ගන්න අයුරුත් . . . දෙමාපියන්ගේ ප්‍රශ්න දිහා දරුවනුත් සානුකම්පිත ලෙස සිතා බලන්න ඕන කියන දෙයත් . . . මාතෘත්වයට මිනිසුන් කොතරම් ගරු කරනාවාද යන්නත් . . . අරක්කු බෝතලේක සංතෝශමකට තමාගේ බිරිඳ වෙන කෙනෙකුට පාවා දිය හැකි තරම් දීන මිනිසුන් වුවද මේ මිහිපිට සිටින බවත් . . . ජීවිතයේ වටිනා කියන හැමදෙම නැතිවූවාට පසුව වුවත් . . . ජීවිතේ ආයිත් අලුතින් පටන් අරගෙන . . තමාට වැඩක් නැතිනම් . . . කාට හෝ වැඩක් ඇති ලෙස . . . ලස්සන . . . වැඩදයි ජීවිතයක් ලෙස ගතකල හැකියි . . යනාදී ලෙස . . .ජීවිතයට . . . සමාජයට . . .විශාල මෙහෙවරක් කලහැකි . . . පනිවිඩ රාශියකින් සපිරි නවකතාවක් කියන්න පුලුවන් මේ නවකතාව . . ..

මම කතාවේ සාරංශය හෝ කිව්වොත් ඔයාලට බලන්න හියෙන උනන්දුව අඩුවෙයි කියලා හිතලා කතාවේ සාරංශය නැතුව මගේ හිත සසල කල සමහරක් තැන් දෙක තුනක් විතරක් මම ඔයාලට කියන්නම් . . .

තරුණවියේදීම අවාසනාවන්ත ලෙස බිරිද මියගිය . . . යුධහමුදාවේ කැපිලි කෙටිලි වලින් කලකිරී හමුදා ජීවිතයටත් ආයිබෝං කියා කලින්ම විශ්‍රාම ගත් . . . කර්නල් චූලාභය තෙන්නකෝන්ට . . . ජීවිතයේ මහා පාලුවක් . . . තනිකමක් . . .දැනී . . . ඒ පාලුව තනිකම මකා ගන්න දෙවෙනි විවාහයක් ගැන හිතුවොත් කියා නිකමට හිතූ මොහොතේ විදුලියක් කෙටුවා වැනිව හිතට ආවේ . . . නිවාඩු කාලයට දමයන්ති අක්කගේ අනාථ නිවාසයට එන . . . කොටි ත්‍රස්තවාදීන් තම භාගයක් දෙමළ භාගයක් සිංහල සැමියාව පැහැර ගත් නිසාත් . . . කුඩා කලම කුඹුරේදීම තම දෙමාපියන් කොටි ත්‍රස්තවාදීන් විසින් මරා දැමූ නිසාත් අනාථ භාවයට පත්වුනු . . . තරුණ ගුරුවරිය ධරනී ගැනයි . . . . !

ඔවුන් දෙදෙනාගේම හද පතුලටම ඔඩු දිවූ අතීතය නැමැති මුල් ගලවා දමා ඔවුන්ගේ ජීවිත සුන්දර කිරීමේ අරමුනින් . . . පවුලේ බූදලේටත් . . . පවුලේ පාරම්පරික රන් ආභරනවලටත් . . . කෑදර . . . එක් යක්ශාවේස වූ නීලමනී කෙනෙකු නොව . . . නීලමනීලා දාහක් ආවත් . . . තම ඤාති සොහොයුරා පමනක් නොව . . . පලමු විවාහය බිඳවැටී . . . දුක් විඳින . . . දෙවෙනි විවාහයක් ගැන හිතන හැම දෙනාම වෙනුවෙන් . . . ඕනෑම පරාස්සයෙක් සමඟ වුව ගැටිය හැකියි යන ආත්ම විශ්වාසය ඇති . . . අනුන්ගේ දුක් කරදර වලට පිහිට වෙන්න දෝත දිගුකරගෙන මෙලොවට ආවායි සිතන . . . මහඹබාගේ නියෝජිත වරිය හෙවත් . . . සොඳුරු කුමන්ත්‍රන කාරිය . . දමයන්ති අක්කට . . . ඔවුන් දෙදෙනා එක කිරීමට හැකි වේද . . . ?

තමන්ට පෞරුශයක් ඇති සැමියෙක් නොලත් කමින් . . . නොසන්සිඳෙන ඉරිසියාවෙන් . . චූලාභය ගැන බොරු කේලාම් කියා සරෝජිනීගේ සිත ඔහුකෙරෙන් බිඳුවා . . . තම එකම නිවුන් සොයුරියට අකල් මරනයක් හිමිකර දුන් . . . කුරිරු නීලමණී . . . හමුදාවේ උසස් නිධාරියෙකු වූ තම මස්සිනා ලවා . . . උතුරේ ක්‍රියාන්විතයේ රාජකාරී කල . . . චූලාභයගේ එකමු පුතු . . . කැප්ටන් මනුජය තෙන්නකෝන් . . . කොළඹට ගෙන්වාගෙන . . . පියාගේ දෙවෙනි විවාහය පිලිබඳ අදහසට එරෙහිව සටන් කරවන්න කරන කුමන්ත්‍රනයට මනුජය අසුවේද . . . ? පියාගේ දෙවෙනි විවාහය පිලිබඳ අදහසට ඔහු කෙසේ ප්‍රතිචාර දක්වයිද . . .?

උප ඇමතිනියගේ නොසන්ඩාල පුත්‍රයා විසින් දූෂනය කල . . . එම හේතුව නිසාම දමයන්ති මැඩම්ගේ අනාථ නිවාසයට පැමිනි . . . රූමත් . . . විජයකාන්තිගේත් . . . ෆුට්බෝල් ක්‍රීඩාවට ගොස් කකුල කඩාගෙන නොව . . නොව රට වෙනුවෙන් සටනට ගොස් බට්ටෙක් පෑගීමෙන් කකුලක් අහිමි වූ . . . එනිසාම තමාව අතහැර වෙන මිනිසෙක් සමඟ පැනගිය පෙම්වතියට සාප කරමින් නොසිට . . . විජයකාන්තිගේ කන්‍යාභාවයත් . . අනාථකමත් . . . පයට පෑගෙන දූවිල්ලක් තරම්වත් නොසලකා . . . ඈව විවාහ කරගැනීමට සැරසෙන කෝප්‍රල් සාලින්දගේත් . . . විවාහ උත්සවය . . . චූලාභයටත් . . ධරනීටත් . . . ඔවුන්ගේ සිත් එකිනෙකා කෙරෙහි විමසිලිමත් වන්නට ඉඩ සලසාදෙන තෝතැන්නක් වීද . . . හිතේ උපන් සෙනෙහස ලත් තැනම ලොප් කල . . . සාදයක් වීද . . .?

මේ හැම දේටම ඔබට පිළිතුරු අවශ්‍යනම් . . . කර්නල්ගේ බිරින්ඳෑවරු ඔබට බලන්නම වෙනවා . . .

Saturday, July 18, 2009

අඳ වාදකයා හෙවත් හද සිදුරු කරන්නා. . . !





අන්තිමට ම බලල ඉවර කරපු පොතෙන්ම මේ වර්ගීකරනයට ලියපු පලමු ලිපිය ලියන්න ඕන කියලා මම හිතුවා . . . . පොතේ නම "අඳ වාදකයා" . . මෙපමන කල් බලපු පොත් එක්ක බැලුවොත් . . . හැම එකකටම වඩා මගේ හිත සසල කලේ මේ පොත කියලා කියන්න පුලුවන් . . . .

කරුණාසේන ජයලත් මහතාගේ "මව සහ දුව" නවකතාව බලද්දි දැනුනු දුකටත් වැඩිය . . . සෝමා ජයකොඩි මහත්මියගේ "කර්නල්ගේ බිරින්ඳෑවරු" නවකතාව බලද්දි දැනුනු දුකටත් වැඩිය . . . "ගුරු ගීතය" නවකතාව "ගෝදානය", "අපූගේ ලෝකය", "අරණකට පෙම්බැඳ" නව කතා බලද්දි දැනුනු දුකටත් වැඩිය . . . මේ කතාව මගේ හදට ශෝකී රසයක් ගෙනාවා . . .

කරුණාසේන ජයලත් මහතාගේ "ගැහැනු ළමයි . . පිරුනු හදක් . . හතුරු හිතක්" නවකතාවල "කුසුම්" ගැන හිතලා හැඬුවාට වැඩිය මාව හැඬෙව්වා . . .

කතාව පටන් ගැනීමේදීම අඳ දරුවාගේ මව වූ "ආන්යා" දරුවා බිහිකල මොහොතේම ඇයට දැනුනු යම්කිසි වෙනස් හැඟීමක් නිසා විදි වේදනාව හදවතට ඉඳි කටු වලින් අනිනවා වගේ හැඟීමක් දැනවූවා . . . ටික දිනකින් දරුවා අඳ බව දොස්තර නිශ්චිතවම පැවසූ මොහොතේ . . . "මා ඒ බව දැන සිටියා . " කියා වේදනාවෙන් පවසද්දී හා ඈ දරාගත නොහැකි දුකෙන් වැළපෙද්දී . . . අනේ මටත් ඇගේ දුකට හවුල්වී ඈත් සමඟ දුක බෙදාගන්න බැරි වුනානේ කියන හැඟීම මගේ හද රිදෙවූවා . . .

අඳ දරුවා "පේතෘස්" ඔහු අන්ධයෙක් බව ඔහුගේ කුඩා මිතුරිය ස්වර්ණකේශනිය හෙවත් "එවලිනා" ට පවසූ මොහොතේ එක්වරම ඇයට ඔහු කීදේ නොතේරී පසුව එය තේරුනු මොහොතේ තණ බිම කම්පා වෙන ලෙස හඬාවැටුනු ආකාරය . . . "පපුවේ පිහියක් ඇණුනු ලෙස . . . එය එලියට ඇද දැම්මොත් ජීවිතය විනාශවෙන තුරු ලේ ගලා ගොස් මියයාවී යැයි බියෙන් මෙන් . . හද කීරීගැසෙන ලෙස දුකින් හඬා වැළපුනු ආකාරය මේ දැන් තාමත් මගේ ඉදිරියේ මැවීපෙනෙනවා වගේ දැනෙනවා . . .

අඳ දරුවා "පේතෘස්" මුලින්ම තණබිමට ගෙනගිය දවසේ විවිධ ශබ්ද වලින් හදවත විකෘති වී එය දරාගත නොහී සිහි නැතුව වැටුනු අයුරුත් . . පාට හඳුනාගැනීමට වෙහෙස වී වේදනාවෙන් කම්පිත වූ අකාරයත් . . . ඔහුගේ අඳ බව ඔහුටම දරා ගත නොහැකි උනු අවස්ථාවලදී ඔහු වේදනා විඳි හැටිත් කියැවීමේදී . . "පේතෘස්" ඔහුගේ කුඩා නියපොතු වලින් මගේ හදවත ලේ ගලන තුරු පහුරු ගානවා වගේ හැඟීමක් . . . මගේ උගුරින් පහලට ඔහුගේ කුඩා දෑත් දමා මගේ හදවත ඔහුගේ දෑත් වලින් මිරිකනවිට දැනෙනවා වැනි හැඟීමක් . . . මට දැනවූවා . . . අන් අයගේ සමච්චලයට බියෙන් හඬාවැටෙන්නට නොහැකිවූ මගේ පුරුෂ ආත්මය ඉරිතලා යන සෙයක් මට දැනුනා . . .

අඳ දරුවාගේ අනාගතය යහපත් කිරීමේ වගකීම පවරා ගත් "මක්සීම්" මාමාගේ උරහිසට හිස තබාන මගේ වේදනාව පහවනතුරු හඬාවැටෙන්නට තිබුනා නම් කියා මට සිතුනා . . .

පොත බලද්දී දෑසින් ගැලූ කඳුලු මා අන් අයගෙන් වසන් කරගතේ . . . කෑ ගසා හඬන්නට අවැසි හැඟීම මා සිරකර දරා ගත්තේ . . . හැඬීම . . . කඳුලු . . . අයිති ගැහැනුන්ට පමනයි . . කියා සිතන . . පුරුෂාධිපති සමාජයට වෛර කරමින් . . .

Friday, July 17, 2009

බත් එපා පොත් . . . !


මේ නමින් වර්ගීකරනයක් හදල යමක් ලියන්න හිතුවේ මම බලල තියෙන පොත් ගැන මගේ අදහස් ඔබ සමග බෙදා හදා ගැනීමේ පරම චේතනාවෙන්. . . . !

මේ "බත් එපා පොත්" නම දාන්න හේතු වුනේ නම් මගේ අම්මගෙන් මට නිතරම එල්ලවුනු චෝදනාවක් නිසා තමයි . . .

ගෙදර ඉන්න කාලෙත් . . . ගෙදරින් පිටවෙලා . . .මාස 6කට වතාවක් . . . අවුරුද්දකට වතාවක් . . . ගෙදර එන්න වුනු කාලෙත් මම බොහෝ විට කලේ එනගමන්ම . . . නැතිනම් ගෙදර අවට පස්සෙ දවසෙ උදේ පාන්දරම . . . මරදානේ ගොඩගේ බුක් ෂොප් එකට හරි . . . දයාවංශ ජයකොඩි බුක් ෂොප් එකට හරි ගිහින් . . නැතිනම් නුගේගොඩ සරසවි බුක් ෂොප් එකට හරි ගිහින් . . . අතේ තියෙන ගානට ගන්න පුලුවන් තරම් නවකතා පොත් අරගෙන ඇවිත් . . ඇදේ හාන්සි වෙලා හරි . . නැතිනම් . . එලියෙන් පුටුවක් තියාගෙන හරි . . . කෑමක් බීමක් ගැන නිනව්වක් නැතුව . . පොත් බලන එක තමයි . . .

මාස 6කට වතාවක් . . . අවුරුද්දකට වතාවක් . . . ගෙදර එන්න වුනු කාලෙ අම්ම හරිම ආසාවෙන් ඉන්නේ මම ගෙදර ආවහම මගේ ප්‍රියතම මෙනු එක වුනු (අම්ම හදන ඒවායින්) සම්බ හාලේ බතුත් එක්ක . . . තලපත් මාලු කිරට උයල . . කැරට් හිඳෙන්න උයල . . . උම්මලකඩ දාපු කට්ට සම්බලයකුත් හදලා දීලා . . මම අවුරුද්දකින් විතර කෑම නොදැකපු එකෙක් වගේ පෙරේත කමකින් . . . බුරිය උල් වෙනකම් ගිලදාන දිහා බලාගෙන ඉන්න එක . . . (මේ දනුත් කටට කෙල උනනවා අම්මගේ බත් එකේ රස මතක් වෙලා . . අම්ම ලඟට පියාඹලා යන්න හිතෙනවා මේ දන්න්මම . . . .)

ඉතිං . . . අම්ම එපමන ආසාවකින් හදන බත් එක කන්නවත් මට හදිස්සියක් නෑ මම ඉතිං පොත් ටිකක් ගෙනාවොතින් . . .

අම්ම එතකොට අම්මගේ මැරුනු ආච්චි වැහිලා වගේ . . . මට බනිනවා . . .
"බූරුවෝ . . . . මේ බත් ටික උනු උනුවෙම කාපන් . . . " කියලා . . .

හැබැයි හයි ඩෙසිමල් ගානකින් බනින ඒ බැනිල්ල මට ඇහෙන්නේ . . . තුන්වෙනි වරට විතර රි-ප්ලේ . . කලාම තමයි . . .

"බූරුවෝ බතුත් කනවද ඩාලිං . . . " කියලා මම අම්මව තව ටිකක් ඔරොප්පු වෙන විදිහේ රිප්ල්යි එකක් දුන්නාම නම් . . .

"නොකන්නේ මොකද . . උඹ ඔය හිටපු ගමන් යස අපූරුවට කන්නේ . . . " කියලා මාව චක බ්ලාස් වෙලා යන ආන්සර් එකක් ලැබෙනවා ලැබෙනවාමයි . . .

"උඹට ඉතින් පොතක් අහු උනාම ගොනාට තනකොල ටිකක් අහු උනා වගේ තමයි . . . වමාර වමාර ඒකම කනව . . . . හිටපු ගමන් බක බක ගාලා හිනා වෙනවා . . . හිටපු ගමන් කදුලු පෙර පෙර අඬනව . . . " ටිකක් නිවුනු හඬින් අම්ම කියන්නේ මම ගැන ඇති උනු දුකකින් වගේ . . .

"උඹේ අතට පොතක් අහු උනොත් උඹට බතුත් ඕන නෑ . . . "

ඔන්න අම්මගේ චෝදනාව . . .

දැන්නම් ඉතිං ඉස්සර සෙල්ලම් බෑ . . . අම්මගේ සෙනෙහස වෙනුවෙන් කැපකිරීම් කරන්න බැරි උනාට (අම්ම ඉතිං සෙනෙහස පෑවෙ ආපසු අපේ සෙනෙහස බලාගෙනම නෙමේනෙ . . !) තවත් අය වෙනුවෙන් පොත් කියවීම කැප කරන්න සිදුවෙලා තියෙන්නේ . . .

(අම්මගේ සෙනහස නම් ඉතිං කවදාවත් හිඳෙන්නෙ නැති මහා සාගරේ වගේනේ . . අනිත් අය නම් ඉතිං උඹ එහෙනම් පොත් බලබලම හිටපන් . . . කියල යන්න ගියොත් කියලා හිතලා) දැන් පොත් කියවීමට සීමා මායිම් දාගෙන ඉන්නේ . . .

කොහොම උනත් ඔන්න ඉතිං පුලුපුලුවන් වෙලාවට මම රසවිඳපු පොත් ගැන බ්ලොග්ස් ලියන්නම්කෝ . . . .

මේ ලිපිත් කියවල බලන්න

Related Posts with Thumbnails