එකම විසඳුම දිවි නසා ගැනීමද?

පුංචිම පුංචි කාලේ ගමේ ගිය වෙලාවක ආච්චි අම්මලගේ ගෙවල් වලට ටිකක් එහායින් තිබුනු ගෙදරක මනුස්සයෙක් වස බීලා මැරිලා තිබුනා.

ආරංචියට ආච්චි අම්මා එහේ යද්දී පුංචි මාත් ආච්චි අම්මගේ චීත්තපොටේ එල්ලිලා ගියා.

හැදි දැඩි මිනිහෙක් ගෙයින් එලියේ පැදුරක බාවලා හිටියා.

ඉනට පරන චීත්තෙකුත් උඩට හීනි පටි දෙකක් තිබුනු බොඩිය කියලා අපේ ආච්චි අම්මා හඳුන්වපු හැට්ටෙකුත් ඇඳගත්තු ගෑනු කෙනෙක් ඒ මිනිය ලඟ දණගහගෙන කෑ ගහලා ඇඬුවා.

චීත්ත වලින් මහපු ජංගි විතරක් ඇඳගත්තු එක එක වයස්වල ළමයි හතර දෙනෙක් හෝ පස් දෙනෙක් කටවල් වල ඇඟිලි ගහගෙන ඒ දිහා බලන් හිටියා.

ඒ ළමයින්ගේ තාත්තා මැරිලා කියන එක තේරුනු ඒ අයගේම වයසේ වගේ හිටි මම “අනේ මේ අයට දැන් තාත්තෙක් කෝ” කියලා දුකෙන් ඒ අය දිහා බලන් හිටියා.

දිවි නසා ගැනීම කියන දේ නිසා ජීවිතේ පළමු වතාවට මම වේදනාවක් වින්දේ ඒ සිදුවීම නිසා බව ආයාසයෙන් මතක් කලාම සිහි වුනා.

ඒ ගෙදර කසිප්පු ජාවාරම කෙරුනු බවත් කසිප්පු පාරිභෝගිකයෙක් අර ගෑනු කෙනා එක්ක සම්බන්ධයක් තිබිලා අර මනුස්සයට දැනගන්න ලැබිලා ඒ ලැජ්ජාවට, තරහට හෝ වේදනාවට ඒ මනුස්සයා වස බීලා මැරුනු බව ආච්චි අම්මා කිව්වේ මම ලොකු වුනාට පස්සෙත් ඒ සිදුවීම හාර හර අහද්දී . ..

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

ඊට පස්සේ අපි ජීවත් වුනු ගමේම හෝ එහා ගම් වල එක එක හේතු නිසා වසබීලා, ඇසිඩ් බීලා, බෙල්ලේ වැලදාගෙන, නිදිපෙති බීලා එහෙම මැරුනු අය ගැන . . . මැරෙන්න ගිහින් බේරුනු අය කතා අහන්න ලැබුනත් ඒ කිසි කතාවක් මහා ලොකු කම්පාවක් හිතේ ඇති කලේ නැති බව මතකයි.

ඉස්සර යෞවන කාලේ හැමදාම හවසට නයනා අක්කලගේ පඩියේ ඉඳගෙන පාරේ යන එන අයට කෝචොක් කර කර ඉන්න කාලේ නයනා අක්කලගේ මහම්මා අපිට සමහර අයව පෙන්නලා මේ වගේ කතා කියනවා.

"ආ අර කෙල්ල තමයි ලව් එක ගෙදෙට්ට මාට්ටු වෙලා වස බීලා, ගෙදර අය පොල් කිරි පොවලා ඉස්පිරිතාලේ ගිහින් බේර ගත්තු කෙල්ල"

"අර මනුස්සය තමයි ගෙදර ගෑනිත් එක්ක රන්ඩුවෙලා ඇසිඩ් බීල පස්සේ මරණයෙන් බේරුනේ" අපි ඒ අය දිහා බලනවා විතරයි. අය ගැන දුකක් වේදනාවක් තරහක් කිසි දෙයක් නෑ

කලකට ඉහත වගාවන් පාලු වුනු නිසා සාමූහිකව වස බී මිය ගිය ගොවියන් ගැන වුනත් දුකක් කනගාටුවක් සහ පැවතුනු රජය ගැන කෝපයක් මිසක් ලොකූ කම්පාවක් නම් ඇති වුනේ නැති බවයි මතක.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

කටාර් ඉන්න කාලේ දවසක හවස මගේ යාලුවෙක් කෝල් කලා

"මචං අර උඹේ යාලුවා - සමීර, පත්තරේ තිබ්බ විස්තර අනුව ඌ වෙන්න ඕන, කැලනි ගඟට පැනලා මැරිලා. පොඩ්ඩක් හොයලා බලපන්"

කලින් සතියෙත් මට කෝල් කරපු සමීරගේ මොබයිල් එකට ගත්තත් උත්තර නැති නිසා ඌගේ ගෙදර එක්ක සම්බන්ධකම් තිබ්බ ඉතාලි ගිහින් හිටපු ගීත්ට කෝලා.

ඒ සමීර නොවේවායි ප්‍රාර්ථනා කරමින් ඉන්න කොටම ගීත් කතා කලා. ඌ කතා කලේ අඬ අඬා.

"අනේ මචං මම ලංකාවේ හිටියනම් ඌට ඕක වෙන්නේ නෑ බන්. ඌට හිටිය හැමදේම කියන්න පුලුවන් යාලුවා මම"

මාව එකපාරටම එතනම තිබුනු පුටුවේ ඉන්දවුනාද පුටුවට වැටුනද මතක නෑ.

මුළු ජීවිතේටම දිවිනසා ගැනීම කියන දේ නිසා ඒ තරම් කම්පනයක් කවදාවත් වින්ඳේ නෑ.

අදටත් ඉඳහිට අක්කා "අනේ සමීර මල්ලී පවු නේද ඕයි. හරිම හොඳ කොල්ලෙක්. අපරාදේ" කියලා මතක් කලාම අර වේදනාව අවුරුදු හය හතකට කලින් දැනුනු විදිහටම දැනෙනවා.

"ඌ මැරි කරපු අළුතමනේ මචන්. වයිෆ් එක්ක මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙලා. ඌ ඒක විසඳගත්තු ලේසි විදිහ තමයි ඒ" ගීත් මට ඊට සතියකට විතර පස්සේ කිව්වා.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

ඉන් පස්සේ බොහෝම කම්පාවට පත් වුනු සිදුවීම් දෙකක් පහුගිය කාලයේ ජනමාධ්‍ය හරහා කියෙව්වා.

එකක් ජංගම දුරකථනයේ අසභ්‍ය (අසභ්‍යත්වය මනින මිනුම් දණ්ඩ ගැන නම් මට තාම ලොකු ප්‍රශ්න්යක් තිබේ) වීඩියෝ තිබුනයි කියලා ගුරුවරියකට අහුවෙලා ගෙදරට කියයි කියන ලැජ්ජාවට ටයි පටියෙන් ගෙල හිරකරගෙන මිය ගිය කොලඹ ප්‍රධාන පාසලක සිසුවියගේ සිදුවීම.

අනෙක් සිදුවීම පුතාගේ ජංගම දුරකථනයේ අසභ්‍ය වීඩියෝ හෝ පින්තූර තිබුනයි කියා පියෙක්ට විදුහල්පති කල චෝදනා නිසා ලැජ්ජාවට වෙඩි තබාගෙන මිය ගිය පියෙක්ගේ සිදුවීම.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

කලින් ඉඳන්ම ලියන්න ඕන කියලා හිත හිතා හිටියත්, දිවි නසා ගත්තු අය ගැන හද සසල කරවන ලිපියක් නවම් මල්ලිත්, ලිපි දෙකක් මාරයාත් ලිව්ව දවස්වලම මම හිතුවා වෙලාවක් ලැබුනු ගමන් දිවි නසා ගැනීම ගැන මගේ අදහසුත් ලියන්න ඕන කියලා.

එකම විසඳුම විදිහට දිවි නසා ගැනීම තෝරා ගන්නා අය ගැන ලියන්න මනෝ විද්‍යාව ගැන ලොකු දැනීමක් නැති මට සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැති උනත් දශක තුනහාමාරකට වඩා ජීවිත අත්දැකීම් ඇති, දිවි නසා ගැනීම ගැන අහපු විඳපු අත්දැකීම් ඇති නිසා සදාචාරාත්මක අයිතිය ගැන නොහිතා යමක් ලියන්න හිතුවා.

සමහරවිට ඒ ගැන අත්දැකීම් ඇති ගොඩක් අයගේ අදහස් මෙතනට එකතු වුනොත් අනාගතයේ එකම විසඳුම විදිහට දිවි නසා ගැනීම තෝරගන්න සිද්ධවෙන කෙනෙක්ට ඒ තෝරා ගැනීම ගැන තවත් වරක් හිතන්න ඉඩ දෙන කරුනු තියෙන්න පුලුවන්.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

එකම විසඳුම විදිහට දිවි නසා ගැනීම තෝරා ගන්නා අය ගැන හිතුවාම මට නම් හිතෙන්නේ බොහෝ අය ඒ දේ කරන්නේ තවත් පාර්ෂවයකට පාඩමක් උගන්වන්න කියලයි.

1. පෙම්වතා හෝ පෙම්වතී අසාධාරණ ලෙස පෙම් සබඳතාවය නතර කල පසු "මම මැරුනට පස්සෙ වත් එයා තේරුම් ගනීනේ මම කොයි තරම් එයාට ආදරය කලාද කියලා" හිතලා ඒ තෝරා ගැනීම කරනවා වෙන්න පුලුවන්.

2. දෙමාපියන් පෙම් සබඳතාවයට විරුද්ධ වී එය නතර කරන ලෙස බලපෑම් කල විටෙක "මම මැරුනට පස්සෙ වත් අම්මලට තේරෙයිනේ ආදරේ කරන එක ඔය කියන තරම් ලොකු වැරැද්දක්ද කියන එක" කියලා හිතලා ඒ තෝරා ගැනීම කරනවා වෙන්න පුලුවන්.

3. සැමියා හෝ බිරිඳ සමඟ එකදිගට කාලයක් කලහ කරමින් සිට එකම විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම තෝරා ගන්නා සැමියෙක් / බිරිඳක් "මේ මනුස්සය මම මලාට පස්සේ වත් තේරුම් ගන්නේ නැතැයි මගේ වටිනාකම" කියා හිතනවා විය හැකියි

4. සම්මතයට, සදාචාරයට එරෙහි දෙයක් කල කෙනෙක් අහම්බෙන් හෝ එය එලිදරව් වූ විටෙක සමාජයට මුහුන දෙන්න අපහසු නිසා එකම විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම තෝරා ගන්න සිතනවා විය හැකියි.

5. බලාපොරොත්තු සුන්වී අයෙක්, ජීවිතය කඩා වැටුනු අයෙක්, ජීවිතය ගැන කලකිරුනු අයෙක් එකම විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම තෝරා ගැනීමට පෙලඹෙනවා විය හැකියි.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

ඉහත සඳහන් කල අවසන් කරුන එනම් මා කලින් දවසක් ලියූ "ගොළු හදවත" ලිපියේත් සඳහන් කල පරිදි ජීවිතය ගැන කලකිරී එපාම වී සිටි අවදියක එකම විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම ගැන මාද නේක වාරයක් සිතූ බව අද කියන්නේ ලැජ්ජාවෙන් බව කිව යුතුයි.

ජීවිතය ගැන කලකිරී සිටි අවදියේ පමනක් නොව ජීවිතය ආදරයෙන් බදාගෙන ඉන්නා වර්තමානයේත් සමහර අවස්තාවලදී ඒ තීරණය ගන්න තිබුනා නම් හොඳයැයි සිතුනු බව කියන්නේ විස්මයෙන්.

අවසාන විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම තෝරාගන්න හිතන එකට ලොකු ආත්ම විස්වාසයක් ඕනෑ නැති වුනත් ඒ අදහසින් අත්මිදෙන්න නම් මහා ලොකු ආත්ම විස්වාසයක් තිබිය යුතු බව මම අත්දැකීමෙන්ම දන්නවා.

ඊට වඩා ලේසි ඇති කියලා හිතනවා දිවි නසා ගැනීමේ ක්‍රම වල ඇති භයංකාරත්වය ගැන සිතීම.

වස බීම - මගේ අම්මෝ අරක්කු ටිකක් සෝඩා නැතුව බොන්නම කොයි තරම් අමාරුද. එහෙව් එකේ වස?? අනික බැරි වෙලාවත් බීලත් නොමලොත්? ඉන් පස්සේ සමාජෙට මූන දෙන්නේ කොහොමද?

ගඟක මූදක පැනලා මැරෙන එක - බුදු අම්මෝ වතුර පෙවෙන කොට කොහොම ඉවසන්නද?

බෙල්ලේ වැල දාගැනීම - හිතන්න වත් බැරියෝ . . යාලුවෙක් විහිලුවට හරි බෙල්ල මිරිකනකොට තියෙන අමාරුව කොයි තරම්ද? මැරෙන කම් හිර කරගන්නේ කොහොමෙයි ඉතිං?

නිදි පෙති - මෙව්වා බීලා හොඳට නින්ද ගිහින් දවසක් විතර නිදාගෙන ඉඳලා ඇහැරුනාම කොහොමද ආතල් එක. අතර මඟදී කවුරු හරි ඇහරවන්න ඇවිත් ඇහැරෙන්නේ නැති නිසා ඉස්පිරිතාලේ ගිහින් බේරුනාම ඊට පස්සේ කොහොමද කන චාටර් එක?

මේ අකාරයට දිවි නසා ගැනීම් වල කොයි ආකාරය කල්පනා කලත් එහි ඇත්තේ අති භයංකර ශාරීරික වේදනාවක් බවත් කෙසේ හෝ ඉන් බේරුනොත් "ඇඟ බැදීම" නම් වූ පොලිසියේ මාස ගනනක් හෝ වසර ගනනක් හැම සතියකට වරක් ම වරක් අත්සන් කර පැමිනීම අනිවාර්‍ය වූ දඬුවමේ අති අපුලත්වයත් තේරුම් ගත්තෙකු කිසිදාක එකම විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම තෝරා නොගන්නා බව මගේ හැඟීමයි.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

ඉහත විස්තර කල හේතු නිසා එකම විසඳුම ලෙස දිවි නසා ගැනීම වෙනුවට ගත හැකි විකල්ප ගැන මට සිතෙන්නේ මෙසේයි.

1. එයාට හොඳ නම් කමක් නෑ . . මම උත්සාහයෙන් තවත් දියුනු වෙලා ගොඩක් හොඳ තත්වෙකට ඇවිත් එයාට ඔප්පු කරල පෙන්වනවා එයා ගත්තේ වැරදි තීරණයක් බව.

2. මම හොඳට ඉගෙනගෙන රස්සාවක් කරලා ස්වාධීන කෙනෙක් වෙලා මම කැමති කෙනෙක්ට ආදරේ කරනවා. අම්මල අකමැති උනත් මට ගැලපෙන කෙනෙක් කියලා හිතුනොත් අම්මලගේ විරුද්ධතාවය ගනන් නොගෙන ඉන්නවා.

3. විසඳුමක් ඇත්තෙම නැත්නම් වෙන්වෙනවා. මොනව කරන්නද? මරා ගන්නවට වැඩිය ඒක හොඳ නැද්ද? කවදා හරි තේරුනොත් සතුටින් ඉන්න පුලුවන් කම තියාගෙනනේ නිකම් බොරු දේවල් වලට මරා ගත්තේ කියලා, අපිට කිසි ප්‍රශ්නයක් නැතුව සතුටින්ම ඉන්න පුලුවන් කියලා ආපහු එකතු වෙන්න පුලුවන් වුනොත් එකතු වෙනවා.

4. මිනිස්සු කියන්නේ වැරදි කරන අය. මිනීමැරීම වගේ දෙයක් හැර ලෝකේ සමාව දෙන්න බැරි වැරදි තියෙනවද? සමාජයට පැහැදිලි කරලා දෙනවා ඒක මට වුනු වැරැද්දක් කියලා. වැරැද්ද හදාගෙන ජීවත් වෙන්න උත්සාහ කරනවා.

5. කලකිරීම නැති කරගෙන අලුත් ජීවිතයක් පටන් ගන්න නම් ජීවිතයට අලුත් බලාපොරොත්තු තියෙන්නේ ඕන. අලුත් බලාපොරොත්තු ඇති කරගන්න ඕන. ජීවිතය අලුතෙන් පටන් ගන්න ඕන.

මේ පස් වෙනි ක්‍රමේ මම ම අත්හදා බලපු ක්‍රමයක්.

අර ගොළු හදවත ලිපියේ කියූ පරිදි ජීවිතය කලකිරී සිටි මට ජීවත් වෙන්න අළුත් බලාපොරොත්තුවක් දුන්නේ මගේ අක්කගේ පුංචි පුතා.

අක්කට මස්සිනාට වඩා මට අදරේ කරපු ඒ කොළු පැංචාව දාලා යන්න මට හිත හදාගන්න බැරි උනා. මම ඉගෙන ගෙන රස්සාවක් කලොත් මගේ ජීවිතේ මට වැඩක් නැති උනත් මේ පැටියට වත් ප්‍රයෝජනවත් වෙයි නේද?
මම එදා හිතුවේ එහෙමයි.

. . . . . . . . . .. . . . . .. . . . . .. . . . .. . . ..

අර පුංචි කාලේ ගමේ මිය ගිය මාමා "උඹ වැරදි වැඩක් කරන්නේ. මේ දරුවෝ ගැන වත් හිතලා ඒක නතර කරපන්" කියලා අර නැන්දට සමාව දීන්න හිතුවා නම් . . .

මගේ දයාබර මිතුරු සමීර "අපි දෙන්නා අතර තියෙන මේ ප්‍රශ්න විසඳ ගන්න බැරි නම් අපි වෙන් වෙමු. ඔයා ඔයාට සතුටින් ඉන්න පුලුවන් කෙනෙක් හොයා ගන්න. මම මාව තේරුම් ගන්න පුලුවන් කෙනෙක් මුනනොගැහුනොත් හැමදාම තනියෙම හරි ඉන්නම" කියලා බිරිඳ එක්ක කතා බහ කරලා ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න විසඳා ගත්තානම්

ටයි පටියෙන් ගෙල හිර කරගෙන මිය ගිය අර සිසු දෝනි "අපේ තාත්තා මට හරි ආදරෙයි තමයි. ඒත් මම තාත්තට කියනවා මට ඒවා බලන ආසා හිතුනා කියලා. තාත්තා මම වැරැද්දක් කලේ නෑ කියලා තේරුම් ගනී. ස්කෝලෙන් අස් කලොත් වෙන ගමක හරි කමක් නෑ ස්කෝලෙකට දාන්න කියලා තාත්තට මම කියනවා" කියලා හිතුවානම් . . .

පුතාගේ ෆෝන් එකේ පින්තූර වීඩියෝ තිබ්බා කියල බැනපු ප්‍රින්සිපල් සර්ට "සර්, මගේ දරුවා යෞවන වයසට ආවේනික ලිංගික කුතුහලයෙන් පිරුනු නිරෝගී මනසක් තියෙන දරුවෙක් මිසක් මානසික රෝගියෙක් වත් වැරැදි කාරයෙක් වත් නෙමෙයි. සර්ල අපි කොල්ලෝ කාලේ පත්තර වගේ දේවල් බැලුවා සර්ට මත ඇතිනේ. මගේ පුතාලට ඒ පත්තර නැති නිසා මුන් ඉන්ටර්නෙට් එකෙන් පින්තූර, වීඩියෝ ඩවුන්ලෝඩ් කර ගන්නවා. ඕක මහා ලොකු වැරැද්දක්ද" කියලා අර දරුවගේ තාත්තා කිව්වා නම් . . .

දිවි නසා ගැනීම කියන මාතෘකාව නිසා මට මේ තරම් කම්පා නොවී ඉන්න තිබුනා නේද කියා හිතෙන වාර ගනන මෙතෙකැයි කියන්න බැරි බව මට සිතේ.

Pic taken from : http://abyteofenews.com/753/the-rope-russian-poet-serghei-esenin-used-to-hang-himself-was-sold-at-an-auction/