ලිටිල් ස්ටාර්ස්ලා සහ ළමා ගී . . . . !

අපි දැන් දවස් ගානක ඉඳන් අන්තර්ජාලය හරහා දෙරණ ලිටිල් ස්ටාර් තරඟය බලනවා . . . මගේ පොඩි එකා හෙවත් සොඳුරු ත්‍රස්තවාදියා ත් එම වැඩසටහනට හරිම කැමතියි . . සමහර වෙලාවට අපිට වෙන දෙයක් බලන්න දෙන්නෙත් නෑ එයාට මේ ලිටිල් ස්ටාර් දාලා දෙන්න කියලා කරදර කරනවා. . . .

ඒ වැඩසටහනට මමත් හරිම කැමතියි. ඉස්සර අපේ කාලේ වේදිකාව හිමිවෙලා තිබුනේ වරප්‍රසාදලත් කන්ඩායමකට විතරක්දෝ කියලා හිතෙන වෙලාවල් තියෙනවා වුනත් එහෙම නැති නියම දක්ෂයෝ උත්සාහයෙන් වැඩිහිටි අයගේ මගපෙන්වීමෙන් කරලිය ජයග්‍රහනය කරපු අවස්ථාත් ඕන තරම් අහන්න ලැබිලා තියෙන නිසා කරලිය වරරප්‍රසාද ලත් අයට විතරක් කියන්න හිත නැමෙන්නේ නෑ වගේ. . . කෙසේ නමුත් මේ කරලිය හා වරප්‍රසාද සංවාදය අලළා සුනිල් එදිරිසිංහ මහතා ගායනා කරපු අපූරු ගීතයකුත් තිබෙනවා ගොඩක් අය අහලා ඇති . .

තිරය ඇරෙනවා තිරය වැහෙනවා

තිරය ඇරෙනවා තිරය වැහෙනවා
ඔල්වරසන් හඬ පැතිරෙනවා
සඳළුතලෙන් බැස මානවිකාවන්
තාලෙට ඉඟ සුඟ නටවනවා . . .
. . .
කලගෙඩි නැටුමට කළගෙඩි සොලවති
නළ වතුරෙන් සැන්හෙන දරුවෝ
ගොයම් නැටුමකට දෑකැති ලෙළවති
කුඹුරක් ඇස නොගැටුන දරුවෝ . .
. . .
දෙපා සැලෙන මුත් බෙර කවි තාලෙට
කරලිය හිමි නැති අපේ ළමයි
හේනට කුඹුරට ගත සවි දියකොට
කරලිය අභියස බලා හිඳියි . . .

මේ ලිටිල් ස්ටාර් තරඟ වලට එන පුංචි දරු දැරියන් වැඩිහිටි ප්‍රවීනයන් විසින් ගායනා කරපු උසස් ගීත වගේම සමහර ගායකයෝ / ගායිකාවෝ කියා හඳුන්වාගන්නා අය ගායනා කර එෆ් එම් නාලිකා මඟින් බලෙන් අපිට අස්සවන්න සලස්වන හරසුන් බොල් ගීතත් ගායනා කරනු අහන්න දකින්න පුලුවන්.

ජීවන වියදම අහස උසට නැගලා තියෙන අද කාලේ ඉස්සර අපිට ළමා ගීත, ජනකතා ජන ගී උගන්වපු ආච්චිලා සීයලා බොහෝ දෙනෙක් අද කාලේ නඩත්තුව අපහසු නිසා වැඩිහිටි නිවාස වල දිවි ගෙවන නිසාවෙන් මේ ළමා ගීත අප අතරින් නැත්තටම නැති වෙලා යාදෝ කියා මටනම් බොහෝ සාංකාවක් තියෙනවා.

ඉතිං අපි පුංචි කාලේ රෝඩියෝවේ නිතර අහන්න ලැබුනු ගීත ටිකක් ගැන ලිපියක් ලියා තැබිය යූයි කියා මා සිතුවා.

මේ ගීත වලට මගේ පොඩි එකාත් හරිම කැමතියි. අපි නිවාඩු ගිහින් එන විටෙක මේ ගීත අඩංගු තැටි කීපයක් ගෙනාවායින් පොඩි එකාට මේ ගීත රසවිඳින්න අවස්ථාව උදා කරලා දෙන්න අපිට හැකි වුනා. අපේ "කට කහන කතා" ලියන දුමීගේ දරුවන්ටත් අම්මා තාත්තා දෙපොලම සංගීතඥයෝ නිසාවෙන් මේ ගීත උගන්වලා තියෙනවා දුටුවිට නම් මට ඇතිවුනේ පුදුම සතුටක් . . .

. . . . . . . ..

මහළු නිවාසයේ ඉන්න සීයා අමල්බිසෝ කතන්දරේ මුනුබුරු, මිනිබිරියන්ට කියා දෙන්නේ කෙසේද . . .???

ටක් ගානවා ටික් ගානවා ටිකක් කනවා දොර වහනවා . . //
හුනු කිල්ලෝටයක් අරගෙන සීයා බුලත් විට හපනවා . . .
අනේ සීයේ අමල් බිසෝ කතන්දරේ කියන්නකෝ . . . . //



. . . . .

සෝමා ජයකොඩි මහත්මිය ලියපු රන්ගිර නවකතා පොතේ මම කියෙව්වා සාමාන්‍යපෙළ අසමත් වුනු නිමල්කා, මහසෙන් අයියාගෙන් උදවු ඉල්ලනවා ජපන් ආධාර අරගෙන පෙර පාසලක් අරඹන්න . . . උසස්පෙල උගන්වන ගුරුවරුන්ටත් වඩා මනෝ විද්‍යාව, ළමා මනස, අධ්‍යාපන මනෝ විද්‍යාව, ආදිය ගැන උගත්කමක් ඇති අයවලුන් විසින් සිදුකල යුතු කුඩා අයට ඉගැන්වීම සාමාන්‍යපෙළ අසමත් අයවලුන් විසින් සිදුකිරීම ඛේදවාචකයක් ලෙස කතුවරිය හුවා දක්වා තිබුනා . . . ඒ කෙසේ නමුත් දක්ෂ ආදරණීය පෙරපාසැල් ගුරුතුමිය අද දවසේ පවා ඔබේ සිතේ කොනක ජීවත්වනවා නොවේද . . ?

ඇය කොන්ඩේ දිගට දාලා හැම උදේම එනවා
පාට පාට මල් වැටිච්ච සාරි අඳිනවා
පොත් මිටියයි කුඩෙයි අතේ නෑ වරදින්නේ
එයාට අපි ටීචර් කියලයි අමතනනේ . . .

අපේ පංතියේ ළමයි එක්ක ඈ හරි යාළුයි
ඈ පාසල් නාව දාට පන්තිය පාළුයි
ගමරාළගේ කතාවටයි අපි හරි ආසා
කවදාවත් නෑ පන්තියේ කරනෙන ගෝසා . .
. . ..
සිනා ගෙනෙන කතා තමයි ඈ පවසන්නේ
ආදරයෙන් සැමදා අප හට සලකන්නේ
ඈ අසලම ගැවසෙන්නට අපි හරි ආසයි
මේ පන්තිය දමා යන්න අපි ලෝබයි . .

මේ ගීතයේ පදරචනය සහ සංගීතය අසහාය සංගීතඥ ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන මහතාගේ. අවාසනාවට මේ ගීතයේ ලින්ක් එකක් සොයා ගන්න අපහසු වුනා . . කාට හරි පුලුවන් නම් සොයා දෙන්න ලොකු උදව්වක් . .

. . . .

කතන්දර කාරයා එක පාරක් ලියලා තිබුනා "සකල බුජං" ගැන ලිපියක් . . . එකේ අවසානේ ලියලා තිබුනා

තිස් වසකට පෙර දිනයක
අපේ අතින් වුන වරදට
සකලබුජං
අනේ මචං
සමාවෙයං
කියලා . .

මේක ඔහුගේ පුද්ගලික අත්දැකීමක් නෙමේ කවි සිතුවිල්ලක් . ..

මේක කියෙව්වාම මට මතක් වුනේ අපේ ගෙදර හිටපු සකල බුජංලා දෙන්නෙක්ව . . මුන් දෙන්නවම ඉස්කෝලේ කට්ටි පැනල නිකම් ගමේ කරක් ගහ ගහ විනාස වෙන්න ගිය උන්. අපේ තාත්තා කොහේදෝ ඉඳන් මුන් දෙන්න ව දෙපාරකට එක්කගෙන අවහම අම්මගෙයි අපේයි නම් හිත් හොඳ නැති උනා මොකද අමාරුවෙන් පුරවපු කටවල් ගාන ට තවත් කටවල් දෙකක් එකතු වෙන එක ගැන . ..

ඒත් තාත්තාගේ තීරණය අවසාන තීරණය නිසා අපි හැමෝම ඒක භාර ගත්තා. උන් ආවයින් මට වුනු ලේසිය නම් උදේට පාන් ගේන්න කඩේ යන රාජකාරිය අතහැරුනු එකයි සෙල්ලම් කරන්න අපේ කන්ඩායමට තව දෙන්නෙක් එකතු වුනු එකයි තමයි.

අපේ තාත්තා වැඩිකල් නොයවාම මුන් දෙන්නවා ගරාජ් එකකයි හාඩ්වෙයාර් එකකටයි පන්ගාර්තු කලායින් දැන් එකෙක් හොඳ ගරාජ් බාස් කෙනෙක් අනිකා මහරගම ලොකු හාඩ්වෙයාර් එකක ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක් . .. මුන් එක්ක රන්ඩු වෙච්චි වෙලාවල් වලදී අම්මයි අක්කයි මුන්ගේ පැත්ත අරගෙන මට ගහපු නිසා ඉතිං මට නම් කවදාවත් අනේ මචං සමාවෙයන් කියන්න ඕන වුනේ නෑ . .

මෙන්න මේ ලින්ක් එකෙන් මේ ගීතය බලන්න පුලුවන් . .

. . .. . . .

අර මම කලින් ලිපියකත් ලිව්ව වගේ (පන හයියම ආච්චී හෙවත් බොරුවට මැරුනු චරිත්ලගේ ආච්චී . . . !)

"බොහෝ කලකට පෙර . . . ආච්චී . . සීයා . . නැතිනම් අත්තම්මා . . ලොකු අත්තා . . යනු අපේ රටේ පවුල නම් සංකල්පයේ මහා පහන් ටැඹ දෙකක් මෙන් වූවා . . . දරුවන්ට ජන කතා . . . ජන ගායානා . . . සුරංගනා කතා . . . වීර කතා . . ඉතිහාස කතා . . බෞද්ධ ජාතක කතා . . ආදී දේවල් වලින් දරුවන්ගේ පුංචිලෝකය විචිත්රාවත් කලේ මේ දෙපලයි . . . !"

අප ලොකු මහත්කල කවා පොවා ඇති දැඩි කල එසේ පහන් ටැඹක් වූ සීදේවී අච්චී අද එදා තරම්ම වටිනා වස්තුවක්ද . .

කොන්ද නමාගෙන
හැරමිටි ගහගෙන
ඉබි ගමනින් එන්නේ
උදේම නාගෙන
චීත්තේ ඇඳගෙන
ආච්චී මේ එන්නේ . . .



. . .. . . .

කුරුම්බා ඇට්ටියකයට ඉරටු ගසා සකස් කරගත් මැසිමෙන් ඇඳුම් මැසූ අයට මතකයිද ඒ අතීතය . . . කොස් කොල වලට ඉරටු කෑලි ගසා සකස් කර ගත් ඔටුන්න . . . අත් පටි . . අද මේ සියල්ල අතහැර අපේ දරුවන් කොම්පියුටර් ගේම් . ..

අතීතයේ අප සතුටු වූ ආකාරයටම අපේ දරුවනුත් සතුටු විය යුතුයි කියා අපි සිතිය යුතු නෑ . . මේ ඒ වෙනුවෙන් ටැබූ ලියූ අගනා ලිපියක ලින්ක් එක . .

කුරුම්බැට්ටි මැසිමේ මගේ කුරුම්බැට්ටි මැසිමේ
ගවුම් පොඩිත්තක් මහලා දෙන්නද . .
කමිස පොඩිත්තක් මහලා දෙන්නද . . ?

දුකාගේ බ්ලොග් එකට අදට හරියටම අවුරුද්දයි....!

බුදු අම්මෝ මගේ සෝඩා බෝතලේ කැඩුවා වගේ වැඩත් එක්ක මේ කෙරුවාව අවුරුද්දක් තිස්සේ කරගෙන ආවා කියන එක මට නම් මහා ලොකු පුදුමයක් . . . (සෝඩා බෝතලේ කැඩුවා වගේ වැඩ ගැන දවසක් මම ලියපු ලිපියක් තියෙනවා කැමති අයට මෙතනින් බලන්න පුලුවන්)

දිගටම ලියන්න . . දිගු බ්ලොග් ගමනක් වේවා . . වගේ සුභ පැතුම් සමඟ ඔය මගුල හොඳ හිතින් නවත්තන්න, පම්පෝරි නොගහා වැඩක් බලාගන්න වගේ තර්ජනත් මැද්දේ අවුරුද්දක් මේ බ්ලොග් කෙරුවාව කොහොම කරගෙන ආවද කියන එක අර කිව්වා වගේ මට නම් මහා පුදුමයක් . . .


මේ පහල තියෙන්නේ මම මුලින්ම ලියපු පෝස්ට් එක

ඔන්න මමත් අද ඉදන් සිOහල බ්ලොග් ලියන්න පටන් ගත්තා. . .
ලිව්වේ දුකා on Thursday, June 25, 2009 Labels: වර්ගීකරනය නොකල

ඔන්න මමත් අද ඉදන් සිOහල බ්ලොග් ලියන්න පටන් ගත්තා. . .
බයිස්කෝප් බ්ලොග් එකේ පොතේ ගුරා සහෝදරයා තමයි මාව උනන්දු කලේ මේ වැඩේට.
ලියන්න නම් ගොඩාක් දේවල් තියෙනවා. . .
කොතනින් කොහොම පටන් ගන්නද කියලා හිතාගන්න බැරුවයි මේ ඉන්නෙ. . . . ???***! ? /


මේ තියෙන්නේ මට මුලින්ම ලැබුනු කමෙන්ට් එක . .
පොතේ ගුරා said...
කොතනින් කොහොම පටන් ගත්තත් අපි ඔබතුමා සමගයි..බ්ලොගින් වලින් සුබ අනාගතයක් පතනව..චියර්ස්ස්ස් කිව්ව... :) දිගටම ලියමු... :)
June 25, 2009 7:00 PM

මේ තියෙන්නේ ඒ ලිපියේ ලින්ක් එක . .

මේ වෙනකොට ලිපි 118ක් ලියලා මේ ලියන්නේ 119 වෙනි ලිපිය.

කමෙන්ට් ගැන කියනවනම් බයිස්කෝප්, ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස්, බියෝන්ඩ් ෆ්‍රේම්. කතන්දර කාරයා, හද ගී පොත, මාරයාගේ හෝරාව, අච්චාරු, සුදාරකගේ අන්තර්ජාල සටහන වගේ මුල් පෙලේ බ්ලොග් වලට පස්සේ වැඩිම කමෙන්ට්ස් ප්‍රමානයක් ලැබිලා තියෙන්නේ මගේ බ්ලොග් එකට වෙන්න ඕන මම හිතන විදිහට . . . . .

මේ අවුරුද්දක බ්ලොග් ගමනේ ස්තූති කල යුතු අය ගැන කියනවනම් මුලින්ම බයිස්කෝප් අඩවියේ නිර්මාතෘ පොතේගුරා හෙවත් ඉසිර මළයා තමයි ඉදිරියෙන්ම ඉන්නේ . .. ඉන් පස්සේ බ්ලොග් ලියන එකට වලි දදා හරි මාත් එක්ක ඉන්න මගේ ගෙදර උන්දැ, මගේ පුද්ගලික මිතුරන් කැල, බ්ලොග් අවකාශේ නිසා අඳුන ගත්තු මිතුරන් කැල, සින්ංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සංසදයේ කට්ටිය, ලාංකික සිතුවිලි අඩවියේ කට්ටිය, කොත්තු අඩවියේ අය, හැමදා කමෙන්ට්ස් මඟින් මාව දිරිමත් කරන මේ බ්ලොග් එක කියවන ඔබ සැම ආදී වශයෙන් නම් වශයෙන් සඳහන් කලොත් දිග මාගලක් තරම් දික් වෙන නම් ලිස්ට් එකක් වෙන නිසා නම් වශයෙන් නොලියා ඉන්නම් . ..

ලියන්න ගත්තු මුල් කාලයේ කාල වේලාව ගැන ලොකු ප්‍රශ්නයක් නැති වුනත් වර්තමානයේ රාජකාරී වැඩ හා පුද්ගලික වැඩ නිසා මුලදී තරම් ලියන්න ලැබෙන්නේ නැති වුනත් නතර නොකර දිගටම ලියන්න ලැබේවා කියන එක තමයි මගේ ප්‍රාර්ථනාව . . .

යලිත් වරක් මේ බ්ලොග් එක කියවන අදහස් දක්වන හා නන් අයුරින් උදව් උපකාර කල හැම දෙනාට ස්තූති කරමින් දුකාගේ මේ වසරක බ්ලොග් ගමනේ පලමු සංවත්සරය වෙනුවෙන් ලියවුනු කෙටි සටහන නිමා කරමි . . .
ඔබ සැමට ජය . . .!

කාලකන්නියා . . . පෙරේතයා . . . අපතයා . . . ඉගෙන ගන්න බැරි මීහරකා . .. !

"ට්‍රීං . . . "

"හලෝ . . "

"මල්ලී මම අක්කා කතා කරන්නේ . . "

"ඇයි අක්කේ හදිස්සියක්ද . . ? SMS එකක් එව්ව නම් මම කෝල් කරනවනේ . . "

"නෑ කමක් නෑ . . . මේ තමුසෙට මතකයිද මතකයිද ඉස්සර අපි හිටපු ගෙදරට ගෙවල් දෙකක් එහා හිටපු අමායා නංගී"

"ඔව් ඔව් . . මොකෝ අමතක . . මොකෝ ඉතිං එයාට . . ?

"එයාට මොකුත් නෑ හලෝ . . අපිට ඊයේ එයාලගේ ගෙදර ඩිනර් එකට ඉන්වයිට් කරලා අපි ඔක්කෝම එහේ ගියා "

"ඉතිං . . හොඳට තිබ්බද . . පැරණි රසාංග මතක් කලාද කස්ටිය . . "

"ඔව් ඔව් අනේ ශෝයි දුවෙකුයි පුතෙකුයි ඉන්නවා හලෝ . . "

"දැං ඔය තමුසේ මට කෝල් කලේ ඔය කෝප්පේ හෝදන්නද . . ?"

"නෑ ඕයි . . අපි එහෙදි දැකපු සීන් එකක් නිසා මට හිතුනා ඔයා ලව්වා අමායාට කෝල් කරවන්න . . "

"මොකද්ද සීන් එක . . "

"අනේ ඒ පොඩි කෙල්ලට අමායා හෙන වදයක් දෙනවා හලෝ ඉගෙන ගන්න බෑ කියලා . . "

"ලොකු ළමයෙක්ද . . "

"අනේ නෑ මල්ලී තාම UKG . . ගෙදරටත් ටීච කෙනෙක් ගෙන්නලා උගන්වනවා . . "

"UKG ඉන්න ළමයාට . . ?"

"ඔව් හලෝ . . හෝම් වර්ක් කලේ නෑ කියලා ටීච කෙල්ලට සද්දේ දැම්මා. ටීච ගිය ගමන් අමා කෙල්ලට බනිනවා උඹට ඉගෙන ගන්න බෑ . . මෝඩියෙක් . . සෙලල්ම් කරන්න විතරයි පුලුවන් කියලා . . හරියට (A/L) ඒලෙවෙල් කරන ළමයෙක්ට වගේ. පව් හලෝ . . "

"ඉතිං දැන් මට මොකද කරන්න කියන්නේ . . . ?"

"ඔයා අමා පොඩි කාලේ එයාගේ ගණන් ටියුෂන් මාස්ටර්නේ . . පොඩ්ඩක් කෝල් කරල ඒ ළමයට වද දෙන්න එපා කියලා කියන්නකෝ මල්ලී . . පිං සිද්ද වෙයි "

"හ්ම් . . මම බලන්නම් . . ඒත් මම හිතන්නේ නෑ වැඩක් වෙයි කියලා දන්නවනේ එයා ඒ කාලෙත් හරිම මුරන්ඩු ළමයෙක් "

. . . . . . . .. . .. . ..

"ට්‍රීං . . . "

"හලෝ . . "

"අමා මම දුකා අයියා . .. "

"හල්ලෝ . . . ඊයේ මධු අක්කලත් අපේ ගෙදර ආවා . .. "

"ඔව් ඔව් අක්කා මට කිව්වා . . කොහොමද ඉතිං ළමයි දැං ලොකුයිලු නේද . . ඉස්කෝලේ යනවද . . "

"අනේ තාම දුව විතරයි ඉස්කෝලේ යන්නේ . . පුතා පොඩියි . . "

"එහෙමද . . කෙල්ල හොඳට ඉගෙන ගනන්වද . . . ?"

"අනේ අයියා මේ කෙල්ලට මෙලෝ දෙයක් මතක නෑ නේ . . සෙල්ලම විතරයි . . ."

"ඔයා ඉතිං කෙල්ලට ගහනවද . . ?"

"ඔව් ඔව් මම දෙනවා හිටපු ගමන් . . "

"මට අක්කා කේලම කිව්වා . . . මම ඒකමයි කතා කලෙත් . . ඒ ගැන පොඩ්ඩක් කතා කරන්න"

"හි හි . . මට හිතුනා . . වහෙන් ඔරෝ අහනකොට . . "

"පවුනේ අමා . . . ඒ ළමයට ඕනවට වඩා කරදර කරන්න එපා . . . ඉගෙන ගන්න පටන් ගන්නත් කලින් ඉගෙනීම එපා වෙයි . .. දන්නවනේ ළමයින්ට පාඩම් කරපන් පාඩම් කරපන් කිව්වහම ළමා කමට පාඩම් කරන්නේම නෑ කියලා . . . මතකනේ ඔයාගේ පොඩි කාලේ හැටි . . "

"අපේ කාලේ වගේ නෙමෙයිනේ අයියා අද කාලේ මාර තරඟකාරීත්වයක් තියෙන්නේ . . . පොඩි කාලේ ඉඳන්ම පුරුදු කලේ නැති නම් ලොකු වෙනකොට අමාරුයි . . "

"අපේ කාලේ තරඟකාරීත්වයක් නොතිබුනා නෙමෙයි . . . අපිව රැල්ලට දුවවන්න අම්මලා ලොකුවට උත්සාහ කලේ නෑ . . එකයි වෙනස . . කොහොම නමුත් නිදහසේ ඉගෙනගෙන අපි හොඳ තැන් වලට ආවේ නැද්ද . . . හිතලා බලන්න දක්ෂයෝ ඔක්කෝම එයාලගේ දක්ෂකම් අනුව හොඳ තැන් වල ඉන්නවා . . "

"ඒ වුනාට අපේ කාලේ වගේ දැන් බෑ . . "

"අනික අමා ඔයා ළමයට උඹට ඉගෙන ගන්න බෑ ඉගෙන ගන්න බෑ කියලා නිතරම මතුරනකොට ඒක ළමයගේ හිතට කාවදිනවා . . . . ළමයා ත් හිතන්න පටන් ගනන්වා මම මෝඩයි . . මට වැඩ බෑ කියලා . . එහෙම නැතුව ළමයා පොඩි දෙයක් කලත් ෂා හරි ලස්සනයි . . නියමයි වගේ දේවල් කියනවනම් ළමයට තමා ගැනම ආත්ම විස්වාසයක් ගොඩනැගෙනවා මට පුලුවන් කියලා . . ළමයින්ට උගන්වන්න කලින් අද අපේ අම්මලා තාත්තලට උගන්වන්න ඕන ළමා මනෝ විද්‍යාව . . "

"ඒ වුනාට පාඩම් කරන්නේ නැතුව දක්ශයෙක් වෙන්න බෑ නේ "

"පාඩම් කියලා පොත් වල තියෙන ඒවා ගිරවෙක් වගේ කටපාඩම් කරලා දක්ශයෙක් වෙන්නේ නෑ නේ . . . වඩුබාස් කෙනෙක් හරි ඉංජිනේරුවෙන් හරි විද්‍යාඥයෙක් හරි නිර්මාණශීලී කෙනෙක් වුනොත් නේ දක්ෂයෙක් වෙන්නේ . . . අර 3 Idiots Film එක බලන්න එකේ හොඳ පාඩමක් උගන්වනවා ළමයි ගිරවු කරන අධ්‍යාපනය ගැන . . "

"මෙයාට වැඩ බැරි නෑ . .. හොඳට පුලුවන් උනන්දුවක් නෑ . . "

"එහෙනම් අම්ම වගේම ඇති . . මතකයි නේ ඉස්සර මම ටියුෂන් දෙන්න එනකොට පැනලා දුවන හැටි . . ඔයාත් කොයි තරම් දක්ෂ ළමයෙක්ද . . . අද ඔයාලගේ පවුලේ බිස්නස් වුනත් Run කරන්න ඔයා හෙනට මහන්සි වෙනවා නේද . . ? "

"මට හරියට ඉගෙන ගන්න බැරි වුනු නිසා තමයි මේ ළමයින්ට උගන්වන්න මම මහන්සි වෙන්නේ අයියා . . "

"ඔයාට ඉහලට ඉගෙන ගන්න බැරි වුනේ ඔයාගේ මුරන්ඩු කම නිසා . . . අම්මලා "ඉගෙන ගනින් ඉගෙන ගනින්" කිවම ඔයා කලේ එකට එක කරන්න ඕනවට ඉගෙන ගන්නෙ නැතුව හිටපු එක . .. අනික ඔයාට හැබෑ කරගන්න බැරි වුනු හීන ළමයා ලව්වා හැබෑ කරගන්න කියල හිතලා ඇයි ඔයා ළමයගේ ළමා කාලය නැති කරන්නේ . . ඒක කොයි තරම් අසාධාරණද . . . "

"මහත්තයලගේ පවුලේ ඔක්කෝම ළමයි හොඳට ඉගෙන ගන්නවා . . . මේ ළමයි ඒ ගානට ආවේ නැති නම් නිකම්ම කැපිලා යයි"

"ළමයින්ට ළමා කාලේ සුන්දරත්වය විඳින්න ඉඩ දෙන ගමන් ඉගෙන ගන්න දෙමවුපියන්ගේ Guidance එක ලැබෙනවනම් ළමයි අනිවාර්යෙන් හොඳට ඉගෙන ගන්නවා . . කෝට්ටක් අරගෙන හරක් එලවනවා වගේ . . ඉගෙන ගනින් . . ටියුෂන් පලයන් . . ඩාන්සිං කරපන් . . .මියුසික් කරපන් . . කියලා ළමයින්ව උදේ පහේ ඉඳන් රෑ දහය වෙනකම් රේස් දුවවන එකෙන් මම නම් හිතන්නේ නෑ දක්ශ ළමයි බිහි කරන්න පුලුවන් වෙයි කියලා . . . පොඩ්ඩක් හිතල බලන්න . . "

"හ්හ්ම්ම්ම්"

"ඒ අතරේ පුලුවන් නම් "අධ්‍යාපන ළමා මනෝ විද්‍යාව" වගේ නම තියෙන පොතක් සරසවි එකේ එහෙම තියෙනව මම දැක්කා. ඉස්සර මම ඒක කියෙව්වත් වගේ මතකයි . . අන්න ඒ පොත් දෙක තුනක් අරගෙන කියවලා බලන්න . . . මට මතක හැටියට එකේ තියෙනවා ළමයින්ට කොයි විදිහටද උගන්වන්න දෙමපියන් මගපෙන්විය යුත්තේ කියලා . . ."

"හ්හ්ම්ම්ම්"

"අහ් තව දෙයක් . . . "තාරේ සමීන් පර්" ෆිල්ම් එකහ් පුලුවන් නම් හොයාගෙන බලන්න . . එකේ තියෙනවා නියම කතාවක් ළමයින්ගේ දුර්වල කම් නියමාකාරයෙන් අඳුනගෙන කොයි විදිහටද ළමයින්ගේ හැකියාවල් දියුනු කල යුත්තේ කියලා . . "

"හරි මම හොයලා බලන්නම් ඒ පොතයි . . ෆිල්ම් දෙකයි . . ස්තූතියි අයියා කෝල් කලාට . . "

"හැමෝම මතක් කලා කියන්න . . . බායි . . "

කියා දුරකතනය මා විසන්ධි කලේ . . අනාගතයේ දවසක දක්ෂතා සපිරුනු නිර්මානශීලී දියණියකට "දුවේ ඔයගේ සාර්ථකත්වයට මගෙනුත් පුංචි උදව්වක් ලැබුනා හොඳේ . . " කියා කියන්න මට වාසනාවක් ලැබෝදෝ යි දෙගිඩියාවෙන් . ..

මොරගහහේන බස් එක සහ පොල් . . .. !

කලින් දවසේ මගේ ටෙක් ජීවිතේ සිදුවුනු රසබර සිදුවීමක් ලිව්වනේ . . මතකයිනේ අර චූටි කුරුල්ලගේ කතාව . .. මට හිතුනා කට්ටිය ඒ පෝස්ට් එකෙන් හොඳ සතුටක් ලැබුවා කියලා . ..

ඒක නිසා තවත් ඒ කාලේ සිදුවුනු පොඩි රසබර සිදුවීමකුත් මේ ගමන්ම කියලා දාන්න කියලා හිතුවා . ..

අපේ කල්ලියේ එක කෙල්ලෙක් හිටියා හොරණ ඉඳන් ආපු . . .

මේ කෙල්ල ව අපි "කමනි" කියලා හඳුන්වමු . . . මොකෝ ඔයාලා දකින්න ඇතිනේ මගේ කල්ලියේ කෙල්ලෙක් කියලා තිබුනා අපේ කල්ලියේ අය දැක්කනම් උඹට වෙන්නෙත් චූටි කුරුල්ලට වෙච්චි දේම තමයි කියලා . . . . ඒක නිසා මම දැන් බයයි කස්ටියගේ නියම නම් වලින් හඳුවන්න (චාටර් කතා වලදී ව්තරක් හොඳේ . . )

ඉතිං මේ කමනි හොරණට යන්නේ පනාගොඩ කෑම්ප් එක ලඟ තියෙන පන්සල ලඟ හංදිය හෙවත් පිටිපන හංදියෙන් බැහැලා මොරගහහේන බස් එක අරගෙන මොරගහහේනෙන් තාම්යි හොරණ බස් එක ගන්නේ . . .

මේ මොරගහහේන බස් එකේ ගිය කෙනෙක් නම් දන්නවා ඇති එකේ කොහොමද පටවන්නේ කියලා . .. ඒත් මම ලඟදී නම් දැක්කේ ඉස්සර තරම් ම ගොඩක් ලොකු තදබදයක් දැන් නෑ කියලයි . . ඒත් මම මේ කියන්නේ දැනට අවුරුදු දහයකටත් කලින් . . ඒ කාලේ නම් ඉතිං ඒ බස් රූට් එක ගැන කියලා වැඩක් නෑ . .

අර කාටූන් වල අඳින්නේ වීදුරු වලින් මිනිස්සුන්ගේ බෙලි, කකුල් එලියට විසිවුනු තරම් සෙනඟ පටවපු බස් . . අන්න ඒකම තමයි හරිම විදිහ . . .

ඔය වගේ "පොල් පටවලා" යන බස් වල ඉතිං ජැක් ගහන්න වෙනමම මහන්සියක් වෙන්න ඕනම නෑ නේ . . . . සෙනඟ නිසා ඒවට විරුධ වෙන්නත් බෑ . . . අපහසුවකට ලක්වුනු ගෑනු කෙනෙක් ඒ ගැන චෝදනා කලොත් වෙන්නේ ඉල්ලන් කන්න තමයි . .

"හිරවෙලා යන්න අමාරුනම් ටැක්සියක් අරන් යන එකනේ . . "

"අර ගෑනුන්ට විතරක් යනන් වෙන් කරපු බස් එකේ ගියා නම් ඉවරයිනේ "

වගේ කතා කියලා චෝදනා කරපු ගෑනු කෙනාව අල කරලා දාන පොරවල් ඕන තරම් හිටියා ඉස්සර බස් වල . ..

මේ සීන් කෝන් එක ගැන දන්න නිසාමද කොහේද අපේ "කමනී" ගේ පෙම්වතා කෙල්ලව ජැක් කාරයින්ගෙන් පරිස්සම් කරගන්න කියලා හිතලා හැමදාම හවසට බස් හෝල්ට් එකට වෙලා ඉන්නවා කෙල්ල එනකම් . . .

අපිත් ඉතිං කෙල්ලට "අන්න අන්න උඹේ කලු කුමාරයා අවිත් ජැකාලගෙන් උඹව බේර ගන්න . . "

"ඔන්න ඕකට ගෙදරට වෙලා ඉන්න කියපන් බන් ජොලියේ ජැක් එකක් වද්දගෙන ගෙදර යන්න තියෙන චාන්ස් එක නැති කර ගන්නේ නැතුව . . " වගේ දේවක් කියලා වදේ ගහලා ගහලා තමයි බස් හෝල්ට් එකේ බස්සන්නේ . . .

දවසක් ඉරිදා උදේක කමනී ආවේ කට පුරා හිනාවේගන . . ..

"ඇයි මචං මොකෝ . . අරූ අද එන්නේ නෑ කිව්වද හවසට . . " කියලා අපිත් සාදරයෙන් පිලිගත්තා . . .

"නෑ නෑ බං මාර සිරා සීන් එකක් වුනා ඊයේ හවස . . "

"අහා මොකද්ද මොකද්ද බං . ." අපිට ඉවසිල්ලක් නෑ . ..

"පොඩ්ඩක් හිටහල්ලා බං . . බ්‍රේක් එකේදී කියන්නම් අන්න මිස් තිලකා ක්ලාස් එකට එනවා" කියලා අපිවත් ඇදගෙන ක්ලාස් එකට ගියා . ..

අපිත් ඉතිං අමාරුවෙන් ඉවසගෙන ඉඳලා දහයට සුපුරුදු වඩේ සහ ප්ලේන්ටී බීලා එහෙම ගියා අපේ වල ස්පොට් එකට . . කානුවට . .

"මචංලා ඊයේ බස් එකේ මාර සීන් එකක් වුනා නේ බන් . . "

"මොකද්ද"

"උඹලා දන්නවනේ මොරගහහේනේ බස් එකේ තත්වේ . . පොල් පැටෙව්වට වැඩිය පොඩ්ඩයි වෙනස . . "

"ඉතිං . . "

"එක ගෑනු කෙනෙක් වීදුරුව පැත්තේ නෙමෙයි අනෙත් පැත්තේ ඉඳගෙන හිටියා . . .අපි දැක්කා පොරක් ඒ ගෑනු කෙනාට ජැක් ගහගෙන ඉන්නව . . . "

"ඉඳගෙන ඉන්නකොට ජැක් . . ?

"නෑ බන් ඒ ගෑනු කෙනාගේ උරිස්ස උඩින් අහවල් එක තියලා . . පව් අනේ ඒ ගෑනු කෙනා හරි අපහසුවෙන් ඇඹරෙනවා . . ඒත් ඉතිං ඇඹරෙන්න වත් ඉඩක් නෑ බස් එක ඇතුලේ . . "

"ඉතිං බන් ඒ ගෑනු කෙනාට ඌට බනින්නනේ තිබුනේ . . "

"උඹලා මගුලක් කතා කරනවා . . . බැන්නනම් ඒ ගෑනු කෙනාට අම්බානක ජාති අහගන්න වෙනවා අරූගෙන් දනන්වනේ පොරවල් ලගේ තරම . . අන්තිමට පැමිනිලි කාරයා තමයි වැරදි කාරයා වෙන්නේ "

"ඉතිං මොකෝ වුනේ . . "

"කොන්දා ආවා ටිකට් කඩන්න . . "

ඔච්චර සෙනඟ අස්සේ "

"අපෝ උන්ට ඒවා සුලු දේවල් බං . . . උඹල දන්නේ නෑ වගේනේ අහන්නේ . . "

"හරි හරි ඉතිං . . "

"කොන්දා මේ ගෑනු කෙනා ලඟට ආවහම මේ ගෑනු කෙනා ඉල්ලුවා මොරගහහේනට ටිකට් දෙකක් . . කොන්දා ඇහුවා කාටද නෝනා අනිත් ටිකට් එක කියලා . . "

"ඉතිං"

"මේ ගෑනු කෙනා කිව්ව . . . එකක් මට . . අනික මගේ මේ කරේ තියෙන පොල් වල්ලට කියලා . . "

"හෆොයි . . . හූ . . . . . "

"ඔව් බන් බස් එකේ ඔක්කෝටම මැරෙන්න හිනා . . . කට්ටියක් හූ කිව්ව . . අච්චර සෙනගගොඩේ අරූ බැස්සනේ එතනින්ම . . "

ඒක අහලා අපිත් බඩවල් අල්ලගෙන හිනා වුනා . .

තූති කුලුල්ලා, කපුතා හා ඉන්ත්පැක්තර් ත . .ර් . .

ඔක්කෝටම කලින් කියන්න ඕ න මේකත් වල් කතාවක් . .

එක පාරක් වල් කතාවක් කියලා ඒ වගේ කතාවලට අකමැති වගේ පෙන්නන වර්ගයේ කමෙන්ටුවක් ලැබුනු වෙලාවේ මම පිලිතුරු දුන්නා මින් මතු වල් කතා කියනවනම් ඒ බව කලින්ම සඳහන් කරන්නම් එතකොට ඒවාට අකමැති අයට නොබලා ඉන්න අවස්තාව උදාවෙනවානේ කියා.

ඒ නිසා ඔන්න කතාවේ වර්ගය කලින්ම කිව්වා හරිය . . .

මේ සිදුවීම වුනේ අපි ටෙක් යන කාලේ. අපි කරපු පාඨමාලාව සති අන්ත තුන් අවුරුදු පාඨමාලාවක්. අපේ බැචාලා බැචීලා ගොඩක් අය රැකියා කරපු අය.

අනික ඒ පාඨමාලාවට ඇතුල්වීමේ අමතර සුදුසුකමක් තමයි ක්ෂේත්‍රයේ රැකියාවක නියුතු අයෙක් වීම. ඒ බව සහතික කරන්න සහ ඉල්ලුම්කරුට සති අන්තවලදී දේශන වලට සහභාගී වෙන්න අවසර ලබා දෙනවා කියලා රැකියාව කරන ආයතනයේ විධායක නිලධාරියෙක්ගේ ලිපියක් පවා ඉදිරිපත් කල යුතු වෙනවා.

ටෙක් ජීවිතයේ පලමු දවසේ ඉඳන් වුනු රසබර සිදුවීම් නම් තියෙනවා කියනන් පටන් ගත්තොත් කොහෙන් කෙලවර කරන්න වෙයිද කියලා හිතන්න වත් බෑ . .

ඒත් මම අද කියන්න හිතුවේ ඒ අතරින් අද දවසේ පවා මතක් වෙන මතක් වෙන පාරට කඳුලු එන තරම් හිනා යන සිදුවීමක්.

(මේ කතාවට ඔයාලට ඒ තරම් හිනා යයිද කියලා නම් සහතික වෙන්න බෑ හොඳේ) මොකද මේ කතාව ඔයාල ගොඩක් දෙනෙක් අහලා තියෙන කතාවක් වෙන්න ඕන ඒත් මට නම් මේ කතාවේ කතාවට වැඩිය ඒ හා බැඳුනු රසබර මතකය නිසාවෙන්ම බොහෝම සුන්දර මතක සටහනක් . . .

අපේ බැච් එකේ කල්ලි දෙක තුනක්ම තිබුනා. කොහොම නමුත් අපේ කල්ලියේ (අපේ කල්ලිය හැදුනු හැටි වෙන දවසක කියන්නම්) තමයි පිස්සෝ පිස්සියෝ ඔක්කෝම හිටියේ . . . එහෙම වෙන්න එපැයි නේද . . පිස්සු නැති උන් සෙට් වෙයිද මේ මං වගේ පිස්සෙක් එක්ක . . .

නම් වශයෙන් කිව්වොත් (මුලින් හිතා හිටියේ නම් නොකියන්නයි ඒත් පස්සේ හිතුවා ඕන එකක් කියලා නම් ටිකත් කියලා දාන්න කියලා) මම හෙවත් පොඩි එකා (ඒක තමයි මගේ කාඩ් එක . . . හි හි . . .තව නැටි කෑල්ලක් තියෙනවා ඒක නම් කියන්න බැරියෝ), රුචිර, ශිරෝමි, පතිරණ, කුමාරි, ගීතානි, නුවන්, අමල්කා හා නදී.

ඔතන ශිරෝයි පතිරණයි දෙන්නෙක් විදිහට ගනන් ගන්න බෑත් වගේ මොකෝ මුන් දෙන්නා එක්කෙනෙක් වගේ තමයි හිටියේ . . අපේ ටීචර්ස්ලාත් එක්කෙනෙක් ආවේ නැති නම් එහෙම අහන්නේ කෝ අනිත් බෑය කියලා . . හික්ස්

අපේ කාල සටහනට අනුව සෙනසුරාදා උදේ දහයේ ඉඳන් එක වෙන කම් ලෙක්චර් එකක් නැති කාලපරිච්ඡේදයක් වැටිලා තිබුනා. අනෙක් කල්ලි වල අය නම් මේ නිකං ඉන්න කාලපරිච්ඡේදය ගන මැසිවිලි නගමින් හිටියට අපේ කල්ලිය නම් ඒ ගැන පුදුම සතුටකින් හිටියේ. සමහර විට ලෙක්චර්ස් කට් නොවී හැම සෙනසුරාදාම ටෙක් ආපු හේතුවක් ඒකම වෙන්න ඇති කියලා දැන් හිතෙනවා. විශේෂත්වය තමයි ඒ වෙලාවේදී අපි කතන්දර කියන එක . .

අපේ ටෙක් එකේ වැසිවෙලාවට වතුර බහින්න කියලා ලොකූ කානු බැඳලා තිබුනා. කානුවක ගැබුර අඩි 3ක් විතර ඇති, කානු ගැට්ටක / බිත්තියක පළල අඩියක් විතර ඇති . . කානුවේ බිත්ති දෙක අතර පළල අඩි දෙකකාට් වඩා වැඩී. මෙතන තමයි අපේ වල ස්පොට් එක. කස්ටියම කානුවේ බිත්තු දෙක උඩ ඉඳගෙන කනුව ඇතුලට කකුල් දාලා ඉඳ ගත්තාම එකාට එකා මූනට මූන බලාගෙන කයිය ගහන්න පුලුවන් හිටු කියලා.

අපේ අර කිව්ව අර නිදහස් කාලපරිච්ඡේදය අනිවාර්යෙන්ම ගතවුනේ මෙතන තමයි. අපි අතරේ සම්මුතියක් තිබුනා. එක දවසකට එක්කෙනෙක් අලුත් කතාවක් කොහෙන් හරි හොයාගෙන එන්න ඕන කියලා. බොරු කියන්න ඕන නෑ නේ මේ කතා ඔක්කෝම වගේ ඉතිං කුනුහරුප කතා තමයි. කොල්ලෝ කෙල්ලෝ කුනුහරුපයක් කියන්නේ අනෙක් එකාගෙන් වැරදි යමක් ලබා ගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් නෙමෙයි කියන විස්වාසේ අපි හැමෝම අතර තිබුනු නිසා කුනුහරුපයක් ඇහුවාම මූන රතු කර ගන්න ගෑනු ළමයි අපේ කල්ලියේ හිටියේ නෑ.

. . . . .. . . .. . . . .. .. . .. . . .

හැමදාම උදේට පරක්කු වෙලා එන අමල්කා එක සෙනසුරාදකත් පරක්කු වෙලා ආවේ අන්තිම හරිය දුවගෙන ඒ අතරේ එයගේ මූනේ තිබුනා මහ කපටි හිනාවකුත් . .

"මචංලා . . මට අද කියන්න නියම කතාවක් හම්බුනා"

ලෙක්චරර් පොඩ්ඩක් එහාට මෙහාට වෙනකම් ඉඳලා අමා අපේ සෙට් එකේ කස්ටියට පනිවිදේ දුන්නා. . . අපිටත් ඉතිං දැන් 10 වෙනකම් සිහියක් නෑ.

10 උනයි කියමුකෝ කස්ටිය වඩේ කකා දිව වල් පිච්චී පිච්චී ප්ලේන්ටි බීලා හනිකට දිව්වේ අපේ කානුවේ වල ස්පොට් එකට.

"කියපන් කියපන් ඉතිං . ."

"පොඩ්ඩක් හිටහල්ල බන්" මෙයා ඉතිං හරි බහි ගැහෙනවා.

මොන මගුලක්ද බන් . . තටමන්නේ නැතුව කියපන් . .

"හරී. . . එහෙනම් අහගනිල්ලා මේක ඇම්ඩන් කොල්ලගේ කතාවක් . . . . "

"අයියෝ . . අපි උගේ ඒවා ඔක්කෝම අහලා තියෙනවා"

"උඹල අහල නැති එකක්. . අහල තිබුනු එකක් නම් මීට කලින් උඹල මේක කියලා"

"හරි හරි ඉතිං කියපන් බලන්න "

"ඔන්න ඇම්ඩා දෙක වසරේ ඉන්න කාලේ දවසක් ටීචර් කිව්වලු මූට . . පුතා ඔයා හෙට ඉස්කෝලේ එන්න ඕන නෑ හොඳේ . . ගෙදරට වෙලා සෙල්ලම් කරන්න . . කියලා . . "

"ඉතිං . ." අපි හූමිටි තියන්න ගත්තා . .

"අනේ බන් ලා උඹලා අහක බලපල්ලකෝ උඹලා කට දිහා බලාගෙන ඉන්න කොට මට කතාව කියන්න නිකම් බෑ බෑ වගේ . . මට හිනා යන්න එනවා බන් "

"අනේ මේ කෝලං නැතුව කියපන් "

"හරි එහෙනම් මම උඹල දිහා නොබලා අර ඈත පේන අඹ ගහ දිහා බලාගෙන කියන්නම්" කියමු අමා අපේ ඔලුවලට උඩින් ඈත දිහා බලාගෙන ඔලුව හොල්ල හොල්ල කතාව කියන්න ගත්තා

"ඇයි තීත එහෙම තිව්වේ . . කියලා මූ ඇහුවලු"

"පුතේ හෙට ඉස්කෝලෙට ඉන්ස්පෙක්ටර් මහත්තුරු එනවා. ඔයා මොකක් හරි නෝටි වැඩක් කලොත් ඉස්කෝලෙට හොඳ නෑ නේ . . ඒක නිසයි මම එහෙම කිව්වේ කියලා . . ටීචර් මූව ශේප් කරගන්න කියලා හිතලා කිව්වලු"

"මූ සාමාන්‍යයෙන් වෙනදට ස්කූල් කට් කරනවලු . . ඒත් ටීච ම එන්න එපා කිව්ව හින්දා කරන්නම් හොඳ වැඩක් කියල හිතලා පහුවදා වෙනදටත් වඩා උදෙන්ම ඉස්කෝලේ ගියාලු"

"ටීචර්ට හීන් දාඩිය දැම්මලු මූව දැක්ක ගමන් . . ඒත් දැන් මොකෝ කරන්නේ කියලා හිතලා ඊහ්නම් හොඳ පුත වගේ දඟ වැඩ නොකර ඉන්න කියලා මුගේ ඔලුව එහෙම අතගෑවලු"

"ඔන්න ඉතිං ඉන්ස්පෙක්ටර්ලා ඇවිත් පංතියෙන් පන්තිය ට යනවලු . . මූ ඉන්න පංතියටත් ඇවිත් ආයිබෝවන් ළමයි . . . කියලා සුභ පැතුවලු. . ළමයිනුත් ආයිබෝවන් ත. . ර් . ." කියලා සර්ටත් සුභ පැතුවලු.

"හරි මේ චූටි දූලා පුතාලා අතරින් සිංදුවක් කියන්න පුලුවන් කවුරු හරි ඉනවානම් අත උස්සන්න . . " කියලා සර් කිව්වලු.

"ළමයි නෝ හෙල්ලුම්ලු . . "

"සර්ට ටිකක් අප්සට් වගේලු . . "

"හරි එහෙනම් කවියක් කියන්න පුලුවන් ළමයෙක් . . ?"

"ඒත් ම් . හු ලු . . "

"හරි කමක් නෑ කතාවක් කියන්න දන්න ළමයෙක් ඉන්නවද එහෙනම් . . "

"ටික වෙලාවක් ගිහින් ඇම්ඩා හෙමීට ටීචර් දිහා බල බල අත උස්සන්න හදනවලු . . ටීච අතින් කියනවලු අත පහත දාන්න කියලා. .

"මේක දැකපු සර්ට හරි තරහයිලු . . . ඇයි මිස් ඔයා එහෙම කරන්නේ . . බලන්න ඒ ළමයගේ ඉදිරිපත් වීම කොයි තරම් ලොකු දෙයක් ද . . ඔයා කරන වැඩෙන් ඒ ළමයට ලොකු අසාධාරණයක් වෙනවනේ . . කියලා බැනලා හරි පුතා එන්න . . ඉස්සරහට ඇවිහ් ඔයාගේ කතාව කියන්නකෝ . . කිව්වලු . . "

"තබාවෙන් අවසරයි . මා මෙතනට පැමිනියේ තතාවක් කිලීමතයි . . කිව්වලු . . "

"අනේ ශෝක් පුතෙක් . . සර් කිව්වලු . . . "

"ඔන්න එතෝමත් එත රතක තූති කුලුල්ලෙකුයි කපුතෙකුයි හොඳ යාලුවෝ වෙලා ඉතියාලු . . "

"ලස්සන කතාව වගේ නේද පුතා . . ටීචර්ට රවලා බලලා සර් කිව්වලු. . "

"පායන කාලේ පුලාම තූති කුලුල්ලා කෑම බීම දාති දොදාක් එකතු කලගෙන එයාගේ කූදුවේ තියා ගත්තාලු . . "

"ශා මොලේ තියෙන කුරුල්ලෙක් නේද පුතා . . සර් ඇහුවලු . . "

"කපුතා කලේ පායන කාලේ පුලාම තින්දු කිය කිය නත නත හිතපු එක තමයිලු . . ."

"මෝඩ කපුටෙක් නේද පුතේ . . ඉතිං ඉතිං . . "

ඔන්න ඉතිං වැත්ත කාලේ ආවලු . .. තූති කුලුල්ලා එයාගේ කූදුවත වෙලා කෑම බීම කකා සතුතෙන් හිතියලු . . "
එතකොට පුතේ කපුටා . .

"කපුතත හොඳතෝම බදගිනි වුනාලු . . එයාට කන්න මොතුත් නෑ . . එයා තූති කුලුල්ලගේ කූදුව ලඟත ගිහින් කිව්වලු . .. යාලුවේ යාලුවේ , , අනේ බත බදගිනී . . ඔයාගේ කෑම මොනා හලි මත දෙන්න . . තියලා . . "

"ඉතිං . . චූටි කුරුල්ලා මොනාද කිව්වේ . . "

"ආ ඔයා යන්න . . . ඔයා වැත්ත කාලේ පුලාම තිංදු කිය කිය හිතියේ . . දැන් නිකන් ඉන්න . . . මත බෑ ඔයාත මොකුත් දෙන්න කියලා . . .තූති කුලුල්ලා තිව්වලු . . "

"හොඳ වැඩේ නේද පුතේ . . "

"කපුතත හොඳතෝම තලහා ගියාලු . . එයා කිව්වලු . . ආ වැස්ස පායපුවාකෝ . . මම තොගේ කූඩුවත් කඩලා . . . තොගේ අම්මට . . . .. . ලා තොටත් . . .. . තමයි පස්ස බලන්නේ කියලා . .. "

සර්ට කලන්තේ දාලා වැටුනාලු . .

ටීචර් ඇම්ඩාව අල්ලන්න ඉස්කෝලේ වත්ත වටේ දිව්වලු . . .

ස්වීට්ම ස්වීට් පරමානු බෝම්බයක් . .. . !

පහුගිය සෙනසුරාදා ඉඳන් අසනීපෙන් ඉඳලා ඊයේ රෑ තමයි ඔන්න පොඩ්ඩක් අසනීප අඩු ගතියක් දැනිලා ඔලුව ඉස්සුවේ. දෙපාරක් බෙහෙත් ගත්තත් දෙවෙනි පාර බෙහෙත් වලින් තමයි හරියටම අඩුවෙන්න ගත්තේ.

වෛරස් උනක් කියලා හිතුවත් දෙවෙනි සැරේ ගත්තු එක්ස්-රේ වලින් කියවුනේ සයිනස් නිසා හැදුනු උනක් කියලයි. පස්සේ මතක් කරල බැලුවාමයි මතක් වුනේ අපි දෙන්නම පහුගිය සුමානෙම තරඟෙට අයිස්ක්‍රීම් කාපු බව. සමහර වෙලාවට රෑ 12ට විතරත්. ඉතිං එහෙම නොවුනානම් තමයි පුදුමේ . ..

ගිය දෙවෙනිදා නදීෂාගේ උපන් දිනය තිබුනානේ 8 වෙනිදා නංගීගේ උපන් දිනය . .. !!!

ඒ වෙනුවෙනුත් මොකක් හරි ලියන්න හිතුවත් දවස් ගානක් තිස්සේ කන කන එක වමගේ ගිය නිසා ත් වමනේ යන නිසාම කිසිම දෙයක් නොකා හිටපු නිසාත් පාන් කියාගන්න බැරුව හාංචිපයිස් වෙලා හිටිය නිසා මෙලෝ මගුලක් ලියන්න බැරි උනා . .

ඉඳලා හිටලා මූනු පොතේ නම් ස්ටේටස් අප්ඩේට් පාරක් දැම්මා . . .

8 වෙනිදා ලියන්න බැරි වුනු පෝස්ට් එක අදවත් ලියන්න කියලා හිතුවා. හැබැයි මගේ ප්‍රාර්ථනාව නම් මේ පොස්ට් එක අපේ නංගීගේ ඇස නොගැටේවා කියලයි . . . ගැටුනොත් ඉතිං මට සොරිම තමයි . . .




මගේ නංගී ගැන මම කලින් ලියපු කරදරකාර නංගී පෝස්ට් එකත් මේ පාරේ ඉන්නවා මාර කෑල්ලක් පොස්ට් එකත් කස්ටියම කියවලා ඇති කියලා මම හිතනවා. කියවලා නැත්නම් ඔය ලින්ක් වලින් ඒවා කියවලා ඉන්න කියලා මම ඉල්ලා සිටිනවා.

මේකත් අපේ දෙවෙනියට ගම වූ ප්‍රදේශයේදී සිදුවූ සිදුවීමක් . . .

අපි ඒ පැත්තට පදිංචියට යනකොට මට වයස 16යි නංගීට 13යි.

අපේ නංගී පුංචිම පුංචි කාලේ ඉඳන්ම හරිම ස්වීට් හැබැයි ඒ තරම්ම බෝම්බයක් . . . !!!

අම්මයි තාත්තයි විතරක් නෙමෙයි ගමේ ලොකු අය්යල වුනත් මෙයාට බයයි වගේ තමයි. මොකද කියනවනම් මෙයා යකෙක්ට වත් බය නෑ . . ඕන ලොකු කොල්ලෙක් එක්ක හරි වලියට යයි . . . අතින් පයින් ගහන්න බැරි නිසා ගලකින් ගහල හරි ඔලුව පලල ගෙදර එන ජාතියේ බඩ්ඩක් . . .

හැබැයි පුංචි කාලේ ඒ තරම්ම ස්වීට් . . . . !!!

හිනාවෙනකොට, හුරතලේට කතාකරනකොට හපන්න හිතෙනවා . . හරියට මගේ පුංචි සොඳුරු ත්‍රස්තවාදියා "විරුල්" වගේ . . . ඉස්සර නංගීගේ මුරංඩු කම් වලට දඬුවම් නොකරන අම්මයි තාත්තයි එක්ක මල පැනලා හිටපු මට (මම විතරක් නෙමෙයි අපේ අක්කත්) ඒ දෙන්නා එහෙම නොකලේ ඇයි කියලා අද තමයි තේරෙන්නේ . . .

කොහොම හරි අපි අලුත් පැත්තකට ගියා කියල වත් මෙයාගේ ස්ටයිල් එක වෙනස් වුනේ නෑ . . බොරු කියන්නේ මොකටද මට උනත් එයා එක්ක ඒ කාලේ ගමනක් යන එක ලොකු හයියක් . . . මම ඉතිං ඒ කාලේ හරිම ලාමක ටින් ටින් . . . කවුරු හරි එකක් කිවොත් මෙයා දහයක් කියලා තමයි රිටර්න් එක දෙන්නේ . . .

ඉස්සර ගමේ ඉන්න කාලේ තනියෙම වෙලේ, ඇලේ පැනලා සරුංගල් ඇරලා නංගීට හොඳට පුරුදු තිබ්බා. මට ඉතිං අම්මගෙන් රිස්ට්‍රික්ෂන් තිබ්බට නංගීට ඒවා කිසි දෙයක් අදාල වුනේ නෑ . . එපා කිව්වොත් ඒ දේම කරන නිසා එපා කිව්වේ නෑ වෙන්න ත් ඇති . . (මම නම් එපා කිව්වාම එපා කියන දේ කිරීම කලාව ඉගෙන ගත්තේ ටිකක් පහුවෙලා . . හි හි )

නංගිගේ වයස 13ක් උනාට හොඳ පෙනීමක් තිබ්බා ඒ කාලේ . . ඒත් මෙයාගේ හැටි දන්න කියන එක කොල්ලෙක් වත් වචනයක් වත් එහා මෙහා කරන්නේ නම් නෑ මොකෝ මෙයා වචනයේ පරිසමාප්තයෙන්ම බෝම්බයක් . . වහා පිපිරෙන සුලුයි කියලා නෝටිස් එකක් නොතිබුනු එක විතරයි අඩුව . . . බස් හෝල්ට් එක, සෙනඟ ඉස්සරහා කියලා නෑ කොල්ලෙක් මොනා හරි කිව්වනම් උගේ රෙදි ගැලවෙන්න කියන ජාතියේ බඩුවක් මෙයා . . .

හැබැයි දැන් ඉන්න හැටි නම් දැක්කාම මටම පුදුමයි මේ මගේ නපුරුම නපුරු බෝම්බ නංගීමද කියලා . . ඒ තරම්ම හොඳයි . . . අර බෝම්බ ගති නැත්තේම නෑ ඒත් සෑහෙන්න නිව්ට්‍රල් වෙලා . .

අලුත් ගමේදී එක අගෝස්තු නිවාඩුව එක්ක එන සරුංගල් වාරය ආවේ මොකද්දෝ හේතුවකට අපි දෙන්නා ඊශ්‍රායලෙයි පලස්තීනෙයි වගේ බොහෝම සාමයෙන් ඉන්න කාලෙක. (කොහොමත් අපි දෙන්නගේ සමගිය ඒ කාලේ ඒ විදිහටම තමයි තිබුනේ) ඒත් ගොඩක් වෙලාවට මගේ ආසාවට එකතු කරන මැටි බඳුන් මිසයිල ප්‍රහාරයක් ඉවර වෙලා පැයකින් දෙකකින්

"අයියේ කම්මැලියි ඕයි . . . බස් හෝල්ට් එක ලඟ අර ඇන්ටිගෙන් අච්චාරු අරන් එමුද"

වගේ යෝජනා ඇවිත් මිසයිල ප්‍රහාර එලල් කරපු උන්මද මේ කියලා හිතා ගන්නවත් බැරි තරම් ආදරෙන් අත් අල්ලගෙන කඩේ ගිය නිසා සා ම සාධක හමුදා සාම නියෝජිතයෝ ඕන වුනේ නෑ . .

නමුත් අවාසනාවට ඒ දවස්වල තිබුනු "සාමය' ටිකක් කල් අල්ලලා ගිය එකක් (හේතුව නම් මතක නෑ) කොහොම උනත් මෙයාට ඕන වුනා සරුංගලයක් හදාගෙන ගෙවල් ලඟ තියෙන පිට්ටනියට ගිහින් ඒක උඩ අරින්න . . .

තත්වේ හැටියට මට කියලා සරුංගල් හදාගනන්වා බොරු කියලා තේරුනු මෙයා කලේ අසල්වාසි ගෙදරක අහිංසක කොල්ලෙක් ගෙන් සරුංගලයක් සාදා දෙන ලෙස ඉල්ලීමක් කරපු එක . . .

මූන බලන්න වත් බය හිතෙන ජාතියේ කෙල්ලෙක් ඔහොම ඉල්ලීමක් කලාම ඉෂ්ඨ නොකරන්නේ මොන මෝඩයාද . .

මේ අහිංසකයාත් හැදුවා ලස්සන කොම්බුවෙක් . . . හදලා තනි ලා පාටකින් අලවලා නිකං ජොලියට වගේ තදපාට පටියකින් දැම්මා සරුංගලේට නමක් "මාලි" කියල . . . මෙයාගේ නම වත් දන්න එකකයැ . . ඌට හිතුනු නම දැම්මා . .

බඩුම තමයි . . .

මෙයා පිට්ටනියේ ඉඳන් සරුංගල් අරින කොට පිට්ටනිය කෙලවරේ කන්ද උඩ හරියේ ගෙවල් වල ඉඳගෙන කොල්ලෝ කෑ ගහනවා

"හූ අන්න ස්වීට් මාලිගේ සරුංගලේ උඩ යනෝ" කියලා . . .

මෙයා පහල ඉඳන් කෑ ගහනවා "ඇයි තමුසෙලා ඔහේ ඉඳ හූ කියන්නේ මේ පැත්තට ඇවිත් හූ කියනවා පුලුවන් නම් මහලොකු චන්ඩිනං" කියලා . . . .

උන් එයි මෙයා ලඟට පනට ආදරක් තියෙනවනම් . . හිහ්

. . . . . .

අපි දැන් ඒ පැත්තේ නෙමෙයි පදිංචිය නම් ඒත් මම දන්න තරමින් ඒ පැත්තේ ඉන්න අයගෙන් පස් දෙනෙක් වත් නෑ මෙයාගේ නියම නම දන්න අය . . ඔක්කෝම මෙයාව අඳුනන්නේ "ස්වීට් මාලි" කියලා තමයි . . .

හැබැයි ඒ නම කියන්නේ නම් මෙයා නැති තැන විතරමයි . . මොකෝ උන් දන්නවා මෙයා ඉන්න තැනක කිව්වොත් එතනදිම මෙයා ඒ කියපු එකාගේ කට අල්ලලා තාර පාරේ අතුල්ලන ජාතියේ කියලා . . හික් හික්

. . . . . . .

ප. ලි.
ඔන්න නදීෂට උපන් දිනයට සුභ පතන්න කිව්ව වගේ නංගීට සුභ පතනන් කියලා එහෙම කියන්න එපෝ . . කිව්වොත් මේ පෝස්ට් එක ගැන මට කියන්න වෙනවා . . .

එහෙම වුනොත් දුකාට ආයේ බ්ලොග් ලියන්න ජීවතුන් අතර ඉන්න වෙයිද දන්නේත් නෑ . . හි හි . .

නෑ නෑ දැන් එයා මාරම මාර කූල් . . . ඕනම නම් පහු වුනු උපන් දිනේට සුභ පතන්න මම තව ටික දවසක් ගිහින් ම කියන්නම් . .

අද මේ උඹගේ උපන් දිනය දා . . පැතුමක් පතමුද මොකද කියන්නේ . . . !!

පෙර සංසාරේ කවදාකදි හෝ
අහම්බයෙන් හෝ ඉරණම විලසින්
මේ ලෙස අප හමුවී ඉන්න ඇතී . .
සාද පවත්වමින් සවාරි ගසමින්
අයිස් ක්‍රීම් කා හිංදි ෆිල්ම් බලා
ජොලියෙන් ලව් එකේ ඉන්න ඇතී . . .
. . . .
ජීවන වගුවේ කෙලින් ඉරක් නම්
මෙලෝ රහක් නෑ කිසි ගතියක් නෑ
කියමින් ඉඳහිට මාසෙට දවසක්,
සතියට දවසක් නැතිනම් දෙකකුත්
කොක්කක් දාගෙන වලියක් ඇදගෙන
මූන චොර කරන් ඉන්න ඇතී
ඇමිනූ කොක්කේ මම නොගැටුනු දා
වැලහින්නී වගේ හඬන්නැතී . . .
. . .
වවුලෙකු වාගේ දෙතනේ එල්ලී
කිරි බොන පැටියා තුන් යම ඇහැරී
රෑ දොලොස් පැයේ කෙලි සෙල්ලම් වැඩ
පටන් ගත් සැනින් පනාව දාගෙන
මට නිදන්න දී උඹ ඇහැරී හිඳ
හකු පනිනා ඈනුම් අරින්නැතී
එසේ වී නමුත් අළුයම ඇහැරී
එපා කියද්දී බැනුම් අහද්දී
බත් ගෙඩි පිස බෑගයට ඔබන්නැති
. . .
මතු සංසාරේ උපදින නුවරක
පසල් දනව්වක වත් නූපදින්නට
පැතුමන් පුරනා අඹු සැමි කොතෙකුත්
අප අතරේ මා නිතරම දැක ඇති
එහෙම නොවී අපි මතු සසරේදිත්
ජොලියෙන් සොමියෙන් ලව් එකේ ඉන්නට
අනූවට දහයේ සියයට ගනනට
ඉඳහිට වලියක් ඇද නා ගන්නට
අද මේ උඹගේ උපන් දිනය දා
පැතුමක් පතමුද මොකද කියන්නේ . . . !!